Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Χανιά της Κρήτης, έναν όμορφο τόπο που κουβαλάει μέσα του φως, αλμύρα και μνήμη. Τα τελευταία χρόνια η ζωή μου μοιράζεται χειμώνα στην Αθήνα και καλοκαίρι στα Χανιά. Είμαι τελειόφοιτη της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβου – Καλαμπόκη» και σύντομα ολοκληρώνω και τις σπουδές μου στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ.
Αγαπώ βαθιά τη φύση- τη θάλασσα, τα βουνά, τα φαράγγια. Όταν νιώθω ότι υπερφορτώνομαι, εκεί ξαναβρίσκω τον εαυτό μου. Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργια πράγματα και να βγαίνω από τη ζώνη άνεσής μου, ειδικά όσα μου προσφέρουν αδρεναλίνη και κάνουν τη καρδιά μου να χτυπάει δυνατά. Οδηγώ σκάφη και την καλοκαιρινή σεζόν εργάζομαι ως trainer σε no licence needed boats στα Χανιά. Είμαι, επίσης, περήφανη σκυλομαμά και πιστεύω πως η ζωή αξίζει να τη ζούμε με πάθος, ρίσκο και τόλμη.
Από τη σχολή ήξερα πως ο πρώτος άνθρωπος που θέλω να δουλέψω έξω είναι η κυρία Μελεμέ, και νιώθω πραγματικά ολόψυχα και βαθιά ευγνώμων για αυτή την ευκαιρία καθώς από τις 2 Φεβρουαρίου θα παίζουμε στο έργο “Βάσσα- μια μητέρα” που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί η ίδια.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Η Αθήνα προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες σε σύγκριση με μια μικρότερη πόλη όπως τα Χανιά. Μπορεί να είναι απαιτητική, αλλά είναι και γενναιόδωρη. Η Αθήνα έχει έντονη κινητικότητα, αξιόλογους ανθρώπους, πολλές ιδέες και αρκετές ευκαιρίες. Αν δουλεύεις και έχεις θέληση, πίστη, υπομονή και αγάπη για τη δουλειά σου μπορεί να γίνει ένα πολύ γόνιμο έδαφος δημιουργίας. Αν το θέλεις πραγματικά και επιμένεις, θα τα καταφέρεις! Μπορεί να μην βγάλεις πολλά χρήματα, αλλά τουλάχιστον θα κάνεις αυτό που αγαπάς, και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Αγαπώ τα Χανιά και ξέρω ότι πάντα θα επιστρέφω εκεί για να παίρνω ανάσες. Θέλω πολύ να ταξιδέψω όλο το κόσμο, κάθε χώρα, κάθε πόλη, κάθε χωριό, να γνωρίσω τόπους και ανθρώπους, αλλά αυτή την περιοδο νιώθω ότι βρίσκομαι στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή για όσα κυνηγάω και δε θέλω να βρεθώ κάπου αλλού. Θέλω να μείνω εδώ και να ανθίσω.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Το πιο μεγάλο ευχαριστώ για ό,τι έχω καταφέρει το χρωστάω στον εαυτό μου που δεν εγκατέλειψε, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, ακόμα και τις φορές που φοβήθηκε πολύ αλλά συνέχισε. Για όσα είμαι όμως, ευχαριστώ την οικογένεια μου για τις αξίες που μου έδωσε, τα αδέρφια μου που είμαστε ο ένας το στήριγμα του άλλου, τη γιαγιάκα μου για την αγάπη και τη ζεστασιά της και την κολλητή μου που είναι πάντα εδώ, με σηκώνει στα δύσκολα και με γεμίζει αισιοδοξία.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Για ταξίδια ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη. Πιστεύω ότι οι εμπειρίες μας πλουτίζουν περισσότερο από τα υλικά αγαθά. Έχω ήδη κάνει «θυσίες» για να ταξιδέψω και δεν το μετάνιωσα ποτέ — κάθε τέτοια εμπειρία με γεμίζει εικόνες και αναμνήσεις που κουβαλάω για πάντα.
(
Στην Αθήνα σιχαίνομαι…
τους γρήγορους ρυθμούς και το συνεχές άγχος
Στην Αθήνα λατρεύω…
την ελευθερία να είμαι ο εαυτός μου
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Όσα χρόνια με θυμάμαι τα σόσιαλ ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μου. Παρ όλα αυτά δεν υπάρχω επειδή έχω σοσιαλ. Δεν με καθορίζουν αυτά. Υπάρχω από μόνη μου, ζω τη ζωή μου στα άκρα, κάνω ότι κάνει τη καρδιά μου να χτυπάει δυνατά, δουλεύω πάρα πολύ και προσπαθώ να κάνω όλα όσα με κάνουν ευτυχισμένη. Ένα μέρος αυτών που ζω -το ευχάριστο, μου αρέσει να το μοιράζομαι με τους διαδικτυακούς μου φίλους και να τους φτιάχνω τη διάθεση ή να τους «ταξιδεύω». Το πιο μεγάλο μέρος της ζωής μου το κρατάω για εμένα γιατί μου αρέσει να το βιώνω και να το αισθάνομαι στο 100% μου. 
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή. Η έλλειψη ευγένειας δείχνει συχνά έλλειψη σεβασμού και ενσυναίσθησης, και αυτό μπορεί να πληγώσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Υγιής, βελτιωμένη, εξελιγμένη και λίγο πιο κοντά σε όλα όσα ονειρεύομαι. Να έχω προχωρήσει, βήματα μπροστά, προς ό,τι με γεμίζει. Και όσοι άνθρωποι είναι γύρω μου να είναι αληθινοί.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Πριν κοιμηθώ κάνω μικρούς απολογισμούς, ευγνωμονώ για όσα έχω και αφήνω τον εαυτό μου να ονειρευτεί. Το πρωί με ξυπνάει η Νέμεσις, με αγκαλιές και φιλιά και ανυπομονησία για βόλτα, και κάπως έτσι ξεκινάει η μέρα μου γλυκά.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η απουσία επικοινωνίας και τρυφερότητας. Ο φόβος. Όταν δεν ακούμε, δεν μοιραζόμαστε και δεν αφιερώνουμε χρόνο, ο έρωτας σβήνει σιγά σιγά. Έχουν αλλάξει λίγο οι εποχές, έχει χαθεί κάπως ο ρομαντισμός. Εγώ όταν ήμουν 15 «ερωτευόμασταν» με ραβασάκια, λουλουδάκια, σοκολατάκια, ζωγραφιές και συνέχεια βρίσκαμε κάτι νέο να κάνουμε για να «ανανεώσουμε» τον έρωτα μας. Ακόμη και η μουσική που ακούγαμε ήταν καψούρα. Έχει χαθεί αυτό, έχει χαθεί το φλερτ. Στην εποχή της αντικατάστασης και του σουαιπ λεφτ, δεν προλαβαίνουμε καν να γνωριστούμε καλά καλά, πόσο μάλλον να ερωτευτούμε ή να χτίσουμε γερά θεμέλια και βάσεις.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Δεν θα μπορούσα να είμαι μόνο ένα τραγούδι ή ένα βιβλίο. Είμαι πολλές διαθέσεις μαζί — άλλες φορές ήρεμη, άλλες φορές έντονη. Είμαι πραγματικά με τις ορέξεις μου. Αυτό που μου αρέσει χωρίς αμφιβολία είναι να φέρνω ζωντάνια στους ανθρώπους γύρω μου και να μοιράζομαι ενέργεια, συναίσθημα, χαμόγελα και ζωή.
Βρείτε την Πολύμνια στο Instagram
“Βάσσα-Μια μητέρα” του Μαξίμ Γκόρκι, σκηνοθεσία Λίλλυ Μελεμέ
Πρεμιέρα 2 ΦεβρουαρίουΔευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Προπώληση: Βάσσα ~ Μια μητέρα :: TicketServices.gr
Θέατρο Arroyo
Μεγ. Αλεξάνδρου 128, Αθήνα 104 35
5’ λεπτά από το Μετρό του Κεραμεικού
