Κάνω Follow & Like στον Apicos, μ’ άλλα λόγια στον Θέμο Ρίζο!

Γεννήθηκα στην Αθήνα, πολύ πριν το Tik-Tok- και λίγο πριν κυβερνήσει για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασα Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές- έκανα και ένα μεταπτυχιακό στο Βέλγιο, στη Θεωρία Συγκρούσεων. Το 2005 επέστρεψα οριστικά στην Αθήνα.

Δούλεψα για πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος, κυρίως στην τηλεόραση, αλλά το πάθος μου ήταν πάντα η μουσική. Από 18 χρονών έκανα gigs είτε ως κιθαρίστας – τραγουδιστής, είτε ως DJ. Το 2014 ίδρυσα τους No More Artists, μία ομάδα συγκροτημάτων και DJs με την οποία αναλαμβάνουμε τη μουσική κάλυψη ιδιωτικών events. Τέσσερα χρόνια αργότερα εγκατέλειψα οριστικά τις «πρωινές» δουλειές και το 2020 έφτιαξα τα NMA Studios, όπου κάνω ηχογραφήσεις, ενορχηστρώσεις, γυρίσματα μουσικών, κυρίως, βίντεο και μοντάζ.

Πριν στεγνώσει η μπογιά στους τοίχους του στούντιο έσκασε ο κορωνοϊός κι εγώ γνώρισα τα δικά μου «δεκαπέντε λεπτά δόξας» με τις «Ημέρες Καραντίνας», μία σειρά χιουμοριστικών τραγουδιών μου που έγιναν viral. Πολλά follow και like τότε- τα οποία φυσικά ήταν ευπρόσδεκτα, αλλά σταδιακά κατάλαβα ότι οι «ακόλουθοι» δεν είναι απαραίτητα ακροατές. Δηλαδή, είναι άλλο τα κομμάτια που φτιάχνονται ως “content” για τα social media και άλλο η πραγματική μουσική.

Εδώ και καιρό λοιπόν δεν στοχεύω στο virality, αλλά στη ειλικρινή μουσική έκφραση. Εξερευνώ κυρίως το πώς μπορώ να συνδυάσω τις πολλές και διαφορετικές επιρροές μου (από κλασική μουσική, jazz και blues μέχρι ρεμπέτικο) με το hip hop. Το 2022 κυκλοφόρησα το single «Ανθυποσελέμπριτι», τον περασμένο Μάρτιο «Το Λιμάνι» με τη Μαριώ και πριν λίγες ημέρες το «Μόνο Ερείπια» με τη Γεωργία Πεχυνάκη. Αυτό τον καιρό προσπαθώ να συγκεντρώσω υλικό για έναν ολοκληρωμένο δίσκο.

Παράλληλα συνεχίζω τα DJ sets αλλά και τα live με τους Picos Apicos & The Pina Coladas, την παλιά, αγαπημένη μου party band, και τους The Peppers Beatles Tribute Band, το συγκρότημά μας που διασκευάζει αποκλειστικά τα «Σκαθάρια». Συνεργάζομαι επίσης σταθερά με τη Μαρία Κηλαηδόνη.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Η καλλιτεχνική δημιουργία ξεκινάει πρώτα στο κεφάλι μας, συνεπώς δεν ξέρω αν θα ήμουν περισσότερο ή λιγότερο δημιουργικός αλλού. Η Αθήνα πάντως, με όλες τις αντιφάσεις της, προσφέρει τεράστια ποικιλία εικόνων, ήχων, ανθρώπινων συμπεριφορών, δηλαδή ένα μεγάλο φάσμα ερεθισμάτων από τα οποία μπορεί κανείς να αντλήσει έμπνευση.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Λατρεύω τη Θεσσαλονίκη, έχω ζηλέψει πολλά πράγματα στο εξωτερικό, θαυμάζω τους ρυθμούς της επαρχίας. Αλλά δεν αλλάζω την Αθήνα. Ίσως να πήγαινα σε κάποιο πολύ μικρό νησί για ένα χειμώνα, αν είχα να δουλέψω ένα πολύ συγκεκριμένο project.  

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Στην οικογένειά μου, τους φίλους και τους συνεργάτες μου. Έχω υπάρξει σκανδαλωδώς τυχερός με τους ανθρώπους που με περιβάλλουν.

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Ποτέ. Δεν καταλαβαίνω καθόλου όσους στερούνται μία στοιχειωδώς αξιοπρεπή καθημερινότητα για να πάνε π.χ. ένα ταξίδι 2-3 ημερών μια φορά το εξάμηνο. Προσωπικά προτιμώ να μη σκέφτομαι αν θα παραγγείλω άλλο ένα ποτό, ή αν θα πάω ένα σινεμά, παρά να καταπιέζομαι για μήνες με την προοπτική μίας σύντομης απόδρασης. Επίσης, ευτυχώς δεν οδηγώ.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … Την αγένεια στο δρόμο, στο μετρό, παντού.

Στην Αθήνα λατρεύω … Ότι έχει ανεξάντλητες επιλογές, σου επιτρέπει να εξαφανιστείς.

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Μου θυμίζει ότι πλέον διαβάζω πολύ λιγότερα βιβλία από όσα θα ήθελα και βλέπω πολλά περισσότερα βιντεάκια με γατάκια από όσα χρειάζομαι.

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Δεν τους φοβάμαι αλλά τους αποφεύγω και τους δύο. Πρόκειται για ιδιότητες τόσο ξένες προς εμένα που μου προκαλούν αμηχανία.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Προσπαθώ να μη φαντασιώνομαι τόσο, όσο να βάζω συγκεκριμένους στόχους. Ελπίζω να μείνω προσηλωμένος στον πιο βασικό από αυτούς- περισσότερη και καλύτερη μουσική δημιουργία.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Δεν είναι όλα τα βράδια και τα πρωινά ίδια. Το ανελέητο multitasking που έχουμε επιβάλλει στους εαυτούς μας συχνά κάνει το άγχος να επικρατεί από το πρώτο λεπτό που ανοίγουμε τα μάτια και μέχρι να τα ξανακλείσουμε το βράδυ. Μερικές μέρες ωστόσο, τις καλύτερες, ξυπνάω ή κοιμάμαι με τη σκέψη των ανθρώπων που αγαπώ και των στίχων που δεν έχω γράψει ακόμη.  

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Η ρουτίνα και το να θεωρεί ο ένας τον άλλο δεδομένο. Ευρύτερα, κατά τη γνώμη μου είναι επείγουσα ανάγκη να ανατρέψουμε όσα μας έχουν μάθει για τον έρωτα ως μία αενάως παραμυθένια κατάσταση και να επαναπροσδιορίσουμε τι είναι «ιδανική σχέση» με βάση το ρεαλισμό- αφού πρώτα αντιμετωπίσουμε ειλικρινά τις πραγματικές μας ανάγκες. Είναι μία πολύ μεγάλη και ενδιαφέρουσα συζήτηση αυτή.

Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Αν ήμουν τραγούδι θα ήμουν ένα mash-up country και old school hip hop, πράγμα που δεν γίνεται (ή μήπως;). Αν ήμουν βιβλίο, θέλω να πιστεύω ότι θα με έκαναν και ταινία- θα αποτύγχανε παταγωδώς στο box office αλλά πιθανόν να αποκτούσε ένα cult κοινό μετά από 30 χρόνια.

Apicos ft. Μαριώ – Το Λιμάνι

Apicos ft. Georgia Pechynaki – Μόνο ερείπια

Ο Apicos στα social:

Facebook: https://www.facebook.com/themos.apicos

Instagram: https://www.instagram.com/themos.apicos.rizos/

YouTube: https://www.youtube.com/c/Apicos

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top