Κάνω Follow & Like στον Δημήτρη Μακρέα (που σπούδασε την τέχνη του χορδιστή πιάνου)

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην όμορφη γειτονιά του Κουκακίου στην οποία και μένω μέχρι σήμερα. Σπούδασα Μηχανολόγος Μηχανικός στις Σέρρες και εργάζομαι σαν μηχανικός παραγωγής. Παράλληλα με τα σχολικά και ακαδημαϊκά χρόνια, σπούδασα και πήρα πτυχίο στο κλασσικό πιάνο από το Ελληνικό Ωδείο.

Από μικρός ένιωθα ότι λειτουργούσα μέσα από τη μουσική. Είναι για εμένα ένας τρόπος κοινωνικοποίησης, εκτόνωσης, σκέψης, εσωτερικής αναζήτησης και κυρίως ένας τρόπος εξωτερίκευσης συναισθημάτων και έκφρασης.
Θέλοντας να συνδυάσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες, την μηχανική και τη μουσική, πρόσφατα σπούδασα την τέχνη του χορδιστή πιάνου, πάνω στην οποία έχω αρχίσει να δραστηριοποιούμαι τον τελευταίο καιρό.

Η πρώτη μου μπάντα ήταν στα χρόνια του Γυμνασίου. Σε αυτήν είχα το ρόλο του μπασίστα! Μετά τη σχολή και αφού είχα τελειώσει τις σπουδές μου στο πιάνο, αποφάσισα να ασχοληθώ πιο σοβαρά με το όργανο και τον ηλεκτρονικό ήχο. Έτσι, μπήκα σε μία power metal μπάντα, ως πληκτράς πλέον, μέχρι που το 2017 μέσα σε ένα πολύ αγαπημένο μαγαζί και στέκι στα Κάτω Πατήσια το «Παράξενο» γνώρισα τον Βαγγέλη Τσίμο και τους Πτέρυγα 3 με τους οποίους συμπορευόμαστε μέχρι και σήμερα. Αρχικά κυκλοφορήσαμε ένα EP με τίτλο «Ιστορίες Από Την Τρίτη Πτέρυγα» και στη συνέχεια τον πρώτο μας δίσκο «Με Βλέμμα Καρφωμένο Στο Κενό» που κυκλοφορεί σε βινύλιο και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.

Παράλληλα με τους Πτέρυγα 3 και λόγω της μεγάλης αγάπης που έχω στους Pink Floyd παίζω και στους Pulse, μια Tribute band στους Pink Floyd.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Νομίζω πως κάθε τόπος σε αυτόν τον πλανήτη είναι φιλόξενος για καλλιτεχνική δημιουργία γιατί η ανάγκη αυτή πηγάζει από μέσα μας (εκτός βέβαια αν για κάποιον άγνωστο λόγο βρίσκεσαι μέσα σε ένα ηφαίστειο). Περισσότερο θα έλεγα συμβάλλουν και πλάθουν την δημιουργική διαδικασία ο τρόπος και η οπτική του καθενός για το πώς θέλει να βλέπει και να αντιμετωπίζει τη ζωή όπου κι αν βρίσκεται. Η Αθήνα ως μεγάλο αστικό κέντρο έχει το πλεονέκτημα της μεγάλης γκάμας επιλογών και θεματολογίας για να αντλήσει κάποιος έμπνευση. Αλληλεπιδρούμε καθημερινά με άπειρα ερεθίσματα, διαφορετικούς ανθρώπους και καταστάσεις.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Αν και  «Αθηνέζος» που έλεγαν για πλάκα οι Σερραίοι συμφοιτητές μου, σε αυτή τη φάση της ζωής μου θα ήθελα να έχω τη βάση μου στην Αθήνα και να ταξιδεύω όσο το δυνατόν περισσότερο.

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Στην οικογένειά μου, στην Τζένη Μαρκαντώνη, καθηγήτριά μου στο πιάνο, στη μπάντα μου τους Πτέρυγα 3 και στους φίλους μου. Έχω την τύχη να περιβάλλομαι από πολύ αγαπητούς ανθρώπους, που επηρέασαν σημαντικά την εξέλιξή μου όλα αυτά τα χρόνια, δίνοντας μου κίνητρο και χώρο να καταφέρω πολλά πράγματα που δεν πίστευα ότι μπορώ.

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Το πιο πιθανό θα ήταν να κάνω οικονομίες για κάποιο καινούριο Synthesizer.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … την κίνηση και τους επίδοξους οδηγούς του WRC που εξασκούνται καθημερινά σε διάφορες ειδικές διαδρομές στο κέντρο.

Στην Αθήνα λατρεύω … τους πράσινους λόφους της, τις βραδινές διαδρομές στους άδειους δρόμους, τα μαγαζιά που γίνονται στέκια.

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Όσο κι αν ο σύγχρονος τρόπος κοινωνικοποίησης έχει αλλάξει, η φράση του Ρενέ Ντεκάρτ «Σκέφτομαι άρα υπάρχω» συνεχίζει να είναι η ορθή προσέγγιση για εμένα. Προσωπικά, χρησιμοποιώ τα σόσιαλ κυρίως για να επικοινωνώ με φίλους και για την προώθηση της δουλειάς μου. Βέβαια για να υπάρχουμε στα σόσιαλ πρώτα πρέπει να υπάρχουμε στην πραγματική ζωή, οπότε ακόμα υπάρχει ελπίδα!

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Κανέναν από τους δύο γιατί είναι πολύ εύκολο να τους καταλάβεις.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Μέσα σε ένα βανάκι με τους Πτέρυγα 3 να γυρνάμε την Ελλάδα για καλοκαιρινό τουρ.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Πωω ρε &^*#$@ πήγε 2 η ώρα πρέπει να κοιμηθώ γιατί δουλεύω αύριο.

Πωω ρε #$^#&*(είναι διαφορετικό μπινελίκι κάθε μέρα) πήγε 7 η ώρα πρέπει να πάω στη δουλειά.

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

 Η κλασσική απάντηση είναι η ρουτίνα και η καθημερινότητα αλλά η ρουτίνα είναι απλά ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο κίνησης. Από μόνη της δεν νομίζω ότι επηρεάζει τον έρωτα, αν είναι δημιουργική. Αυτό που πιστεύω είναι ότι ο έρωτας ξεθωριάζει από τις διαφορετικές επιλογές που κάνουν οι άνθρωποι με αποτέλεσμα να αλλάζει ο τρόπος που επικοινωνούν αλλά και από την «ακινησία» του εαυτού μας.

Αν ήσουν τραγούδι  και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Αν ήμουν τραγούδι σαφέστατα θα ήμουν κάτι σε Dark Synthwave με επιρροές από Carpenter Brut, Perturbator και The Midnight και αν ήμουν βιβλίο θα ήμουν κάτι σε  sci-fi – fantasy horror (άντε βγάλε άκρη τώρα με δράκους, νεράιδες και ξωτικά από άλλη διάσταση).

Βρείτε τον Δημήτρη στα σόσιαλ:
Istagram
Facebook
Πτερυγα 3
Πτέρυγα 3 – bandcamp

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top