Γιάννης Καφάτος

Κάνω Follow & Like στον Δημήτρη Μπούρα που σκηνοθετεί την παράσταση “As above So Below” – Μια δυσλειτουργία πτήσης

May 8, 2025

Favorite

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1993 και μεγάλωσα στο Μαρούσι, σπούδασα αρχικά στο παιδαγωγικό τμήμα του Φ.Π.Ψ. Ιωαννίνων και μετά στη δραματική σχολή Πράξη 7 στα Εξάρχεια. Λατρεύω το διάβασμα, το περπάτημα, να βλέπω σειρές και να παίζω βιντεοπαιχνιδια, έχω κάνει πολλές παραστάσεις σαν ηθοποιός και φέτος αποφάσισα να προσπαθήσω και να σκηνοθετήσω για πρώτη φορά με το “as above so below: Μια δυσλειτουργία πτήσης “. Επίσης εννοείται δουλεύω και σέρβις για να στηρίξω το κάθε όνειρο που έχω σωστά.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Φαντάζει πάντα πώς όχι, αλλά είναι στο χέρι μας να βρούμε τρόπο να δημιουργήσουμε ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες αν αυτό είναι που θέλουμε.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Κάποτε είχα πάει στη Μαδρίτη και ξετρελάθηκα. Δεν ξέρω γιατί, ένιωθα πάρα πολύ όμορφα με τη πόλη, με τα διάσπαρτα μνημεία και κάτι απίστευτα πάρκα που είχε. Ναι, δεν θα έλεγα όχι

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Νομίζω κυρίως στην οικογένεια μου. Μας βρήκαν πολλές και μεγάλες δυσκολίες και απώλειες αλλά είμαστε μαζί σε όλα, βοηθάμε ο ένας τον άλλον και στηρίζουμε όσο τιποτα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από αυτό

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Ταξίδι σίγουρα. Δεν καίγομαι ακόμα να πάρω καν αυτοκίνητο. Αλλά καίγομαι να φύγω κάπου, να γνωρίσω κάτι καινούριο, να δω πράγματα.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι …

Το ότι οι άνθρωποι κλείνονται

Στην Αθήνα λατρεύω …

Τις βόλτες στα πάρκα της

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Ότι δεν υπάρχουμε πραγματικά. Είμαστε πιο αποροφημένοι από το να φτιάξουμε μια τέλεια εκδοχή μας στα social από το να φτιάξουμε όντως μια καλή έστω εκδοχή του εαυτού μας, να αναπτυχθούμε και να επικοινωνήσουμε κανονικά με τους γύρω μας.

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Τον αγενή ξεκάθαρα. Ο τσιγκούνης μπορεί τουλάχιστον να μιλήσει μαζί σου σωστά.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Δεν ξέρω και αυτό είναι που μου αρέσει. Θέλω να προχωρώ ακόμα παραπάνω κάθε χρόνο και μου αρέσει το απρόοπτο. Οπότε μάλλον θα ξέρω του χρόνου να απαντήσω.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Συνήθως είμαι πτώμα από τη δουλειά οπότε είναι ένα τεράστιο ” ωπαλακια, εδώ ειμαστε”. Όταν ξυπνάω συνήθως πρέπει να τρέξω Οπότε βιάζομαι να βάλω σε ταξί το μυαλό μου για να βγουν οι δουλειές της μέρας.

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Οι ανασφάλειες και η ανωριμότητα που κουβαλάμε και δεν θέλουμε να την αναγνωρίσουμε. Και πρέπει να το κάνουμε, αν δεν θέλουμε να πληγώνουμε και να διώχνουμε από εμάς τους ανθρώπους μας.

Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Σε τραγούδι θα έλεγα το ” σε ορυχεία σκοτεινά ” του Παπακωσταντίνου γιατί μιλάει ακριβώς για το πόσο μαζεύουμε, μαζεύουμε πράγματα και προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να τα πούμε, να τα βγάλουμε από μέσα μας ( έτσι το ακούω εγώ δηλαδή) και σε βιβλίο τώρα πολλά κομμάτια του Κουτσό του Κορτάσαρ με αγγίζουν προσωπικά με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

Βρείτε τον Δημήτρη στο Facebook