Γεννήθηκα στην Αθήνα. Τα τελευταία 2 χρόνια ζω στην Νέα Σμύρνη. Το 2000 αποφοίτησα από την Ανωτέρα σχολή Δραματικής Τέχνης του Κώστα Καζάκου. Στο θέατρο συνεργάστηκα με σημαντικούς σκηνοθέτες(Σταμάτης Φασουλής, Γιώργος Μανιώτης, Γιώργος Μιχαηλίδης, Κώστας Καζάκος, Νίκος Μαστοράκης, Δημήτρης Τάρλοου κ.α).
Το 2006 ξεκίνησα να γράφω στίχους για την ελληνική δισκογραφία. Πολύ σημαντικές συνεργασίες από τα πρώτα μου βήματα(Γιώργος Νταλάρας, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Μάριος Φραγκούλης, Πίτσα Παπαδοπούλου, Μελίνα Ασλανίδου κ.α).
Τελικά με κέρδισε η ζωγραφική. Στην ζωγραφική αισθάνομαι πραγματικά ελεύθερος και δημιουργώ αυτό που αισθάνομαι και επιθυμώ χωρίς να “πρέπει” να προσαρμόζομαι όπως γίνονταν πολλές φορές στο χώρο του Θεάτρου και της μουσικής.
Έχω πραγματοποιήσει 4 μεγάλες ατομικές εκθέσεις και έχω φιλοτεχνήσει εξώφυλλα πολύ σημαντικών Ελλήνων συγγραφέων.
Τα επόμενα σχέδια μου είναι μια μεγάλη ατομική έκθεση με πορτραίτα που έχω φτιάξει τα τελευταία 2 χρόνια.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Αναλόγως τι εννοούμε με τον όρο καλλιτεχνική δημιουργία…
Η Αθήνα είναι πολύ φιλόξενη για εύκολη και ελαφριά καλλιτεχνική δημιουργία… Αλλά είναι εντελώς αφιλόξενη για καλλιτεχνική δημιουργία που μεταφέρει κάποιες αλήθειες..
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Δεν θα άλλαζα με τίποτα την Ελλάδα. Μου αρέσει η χώρα μου και το φως της. Αλλά δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι δεν με μαγεύει και ο πολιτισμός, η οργάνωση της Δανίας.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στα τραύματα μου και στις δυσκολίες της ζωής. Αυτά είναι η κινητήριος δύναμη μου
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Βαριέμαι και τα ταξίδια και τα αυτοκίνητα.
Θα έκανα αιματηρές οικονομίες μόνο για να αγοράσω ένα έργο τέχνης. Αν και τα αυτοκίνητα δεν είναι στοιχείο πολυτέλειας πια αλλά βασικό στοιχείο για την σύγχρονη ζωή.
Επίσης με το αυτοκίνητο μπορείς να κάνεις πολύ όμορφα ταξίδια.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Την πολυκοσμία, τις μαζικές συγκεντρώσεις, το κυκλοφοριακό της και την κατάσταση των πεζοδρομίων.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Στην Αθήνα λατρεύω τους περιπάτους στους Αρχαιολογικούς χώρους, μια καλή παράσταση θεάτρου, ένα γεύμα πλάι στην θάλασσα με καλή παρέα και τις εκπτώσεις.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Ότι συμμετέχω στην σκυταλοδρομία της ζωής, ότι με ενδιαφέρουν οι φίλοι μου και η τύχη τους και ότι θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό αν τύχει και βοηθήσω κάποιον άνθρωπο που βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Ούτε τον αγενή ούτε τον τσιγκούνη. Τον διπρόσωπο υποκριτή φοβάμαι. Ο αγενής πληρώνει λύτρα για την συμπεριφορά του με όγκους μοναξιάς. Ο τσιγκούνης βρίσκεται μέσα σε μια ισόβια φυλακή φόβου και τρόμου. Ενώ ο διπρόσωπος υποκριτής θεωρεί τον εαυτό του άτρωτο και χρησιμοποιεί τους άλλους σαν αχυρένια σκυλιά.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Να έχω την υγεία μου και όλα θα βρουν τον δρόμο τους.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Το βράδυ που πέφτω για ύπνο προσεύχομαι να ξυπνήσω στην ίδια κατάσταση που έπεσα στο κρεβάτι και το πρωί που αρχίζει η μέρα, το βάρος των υποχρεώσεων και το κυνηγητό του χρόνου.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η επανάληψη και η απομυθοποίηση προς το άλλο πρόσωπο που έχεις ερωτευτεί και η δική του απομυθοποίηση προς το δικό σου πρόσωπο. Εξάλλου τα τραύματα μας είναι τόσα πολλά που είναι αδύνατον να επιτευχθεί μια ισόβια συνύπαρξη.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Το “Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μοναχοί” με την αξεπέραστη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού και η “Αισθηματική αγωγή” του Φλωμπέρ.
Βρείτε τον Γιάννη στο Instagram
