Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Πολίχνη της Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησα από το Πειραματικό Λύκειο της Νεάπολης και σπούδασα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Δ.Π.Θ. από όπου αποφοίτησε το2020. Αμέσως μετά σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. μέχρι το 2024. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκα με τη μουσική και συγκεκριμένα με την κλασική αρχικά και με την ηλεκτρική κιθάρα μετέπειτα.
Αυτή την περιόδο κάνω πρόβες για την παράσταση «Οι Μεθυσμένοι» του Ιβάν Βιριπάγιεφ σε σκηνοθεσία Ανδρέα Παράσχου (BloomTheater Group), που παρουσιάσαμε πέρσι στη Θεσσαλονική και στις 6 Οκτωβρίου θα κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Olvio.
Φέτος θα με δείτε και σε δύο τηλεοπτικές σειρές, στο IQ160 και στο Να μ’αγαπάς.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Με μεγάλη μου πικρία θα πω πως είναι μάλλον πολύ πιο φιλόξενη από τη Θεσσαλονίκη. Οι επιλογές είναι άπειρες και το πεδίο αχανές. Εμπεριέχει φυσικά τις δυσκολίες της αλλά σε αυτό το επάγγελμα νομίζω πως αυτό δε σταματάει ποτέ οπουδήποτε και να βρίσκεται κανείς. Σίγουρα πάντως οι ευκαιρίες είναι πολλαπλάσιες. Θα δείξει το μέλλον πως θα πάει.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Δε θα άλλαζα τόσο τον τόπο όσο τον χρόνο. Με κάποιο τρόπο μου αρέσει πολύ να ζω σε αυτή την τρελή άκρη της βαλκανικής χερσονήσου. Με τις ιδιομορφίες και τις παθογένειές της. Θα ήθελα σίγουρα όμως νομίζω να είχα ζήσει τα 90’s σαν έφηβος ας πούμε. Τώρα όσον αφορά τον τόπο αν είναι απαραίτητη η απάντηση έχω σκεφτεί πολλάκις το Μεξικό ή τη Χιλή που νομίζω έχουν πολλά κοινά με την Ελλάδα.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Ακούγεται κλισέ μα σε όλους τους ανθρώπους που με διαμόρφωσαν. Οικογένεια, φίλους, συντρόφους. Αυτές οι κοινότητες και οι σχέσεις οδήγησαν στο να είμαι
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Ευτυχώς αυτοκίνητο έχω ήδη. Νομίζω πως σήμερα αιματηρές οικονομίες κάνουμε όλοι σήμερα απλά για να επιβιώσουμε με την κατάσταση που επικρατεί. Όταν έχω κάτι παραπάνω προτιμώ πάντα να τα ξοδεύω με φίλους.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι … Δεν έχω βρει ακόμα κάτι να σιχαίνομαι στον λίγο καιρό που μένω εδώ. Ίσως την κίνηση αλλά έχω την τύχη να μη χρειάζεται να μετακινούμαι με αυτοκίνητο για τις κύριες ασχολίες μου. Α, ίσως κάπως την πλήρη αδιαφορία των ανθρώπων για το τι συμβαίνει ακριβώς δίπλα τους. Μου φαίνεται ιδιαίτερα παράξενο.
Στην Αθήνα λατρεύω … Τις μικρές οάσεις πρασίνου που υπάρχουν. Τα κίτρινα φώτα στους δρόμους των Εξαρχείων. Το χάος της. Α, και το να πετυχαίνω τυχαία σε απίθανα μέρη γνωστούς και φίλους από παλιά!
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Αποτυπώνει την πραγματικότητα δυστυχώς. Όλα τα πεδία της κοινωνικής και πολιτικής ζωής έχουν μετατεθεί στα social media, κάτι το οποίο φυσικά είναι βαθιά προβληματικό με πάρα πολλούς τρόπους. Έχουν χαζέψει τον κόσμο. Όταν με πιάνω να σκρολάρω ασκόπως για κάποιο υπολογίσιμο χρόνο νευριάζω με τον εαυτό μου. Επίσης νευριάζω με τυχόν μισανθρωπιστικά σχόλια που θα πετύχω τυχαία κάτω από κάποια είδηση, πράγμα το οποίο μου στερεί τις ελπίδες μου για την ανθρωπότητα.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον τσιγκούνη με διαφορά.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα. Θα ήλπιζα ήρεμο και με όρεξη για ζωή. Και ερωτευμένο.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Πριν κοιμηθώ νομίζω ότι οι σκέψεις μου αγγίζουν τα όρια της τρέλας με αποτέλεσμα να σκέφτομαι ότι είναι αδύνατον να κοιμηθώ. Όταν ξυπνάω σκέφτομαι «μα γιατί διάολε είμαι ακόμα κουρασμένος;»
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Τίποτα δε σκοτώνει τον έρωτα. Τις ανθρώπινες σχέσεις διάφορα πράγματα. Οι ανασφάλειες, η ζήλεια, η ανέχεια. Πάντα πρέπει να δίνουμε χώρο στους ανθρώπους και στα συναισθήματα αμφοτέρων. Όχι ότι το κάνω πάντα φυσικά. Μικρός είμαι ακόμα.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Όλη η δισκογραφία των Διάφανων Κρίνων και του Δημήτρη Μητροπάνου. Ανόμοια πράγματα αν μη τι άλλο αλλά έτσι είναι. Σε βιβλία θα πω «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου» του Γκαίτε και το «Κάτω από το Ηφαίστειο» του Μάλκολμ Λόουρυ, βιβλίο που ανακάλυψα από ομώνυμο τραγούδι των Κρίνων φυσικά. Α, και «ο Μύθος του Σίσυφου» του Αλμπέρ Καμύ. Ευχάριστα πράγματα (sarcasm).
Βρείτε τον Γιώργο στο Instagram
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ, Ivan Vyrypaev, Bloom Theatre Group – Trailer – Θέατρο OLVIO
Περισστόερες πληροφορίες για την παράσταση
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ του Ivan Vyrypaev- Θέατρο OLVIO | Εισιτήρια online! | More.com
