Είμαι ο Lefty (Λευτέρης Πορτοκάλογλου), είμαι 27 χρονών, τραγουδοποιός και παραγωγός από την Αθήνα και γράφω ελληνική Urban Pop μουσική. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Τούφα Χαλανδρίου, αλλά εδώ και έναν χρόνο έχω μετακομίσει στα Ιλίσια. Ασχολούμαι με την μουσική από το λύκειο, καθώς τότε ξεκίνησα να γράφω τα πρώτα μου τραγούδια και έχω σπουδάσει κιθάρα στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ.
Έχω κυκλοφορήσει γύρω στα 15 τραγούδια από το 2022, που ξεκίνησα το συγκεκριμένο πρότζεκτ, όπου κάποια απ’ αυτά είναι σε συνεργασία με τον φίλο και συνεργάτη Wusk, αλλά και με την πολυταλαντούχα τραγουδοποιό NEFΛEΛΙ, με την οποία κυκλοφορήσαμε στις 20/2 το νέο μας τραγούδι, με τίτλο “ΤΟΤΕ.”
Εκτός από το να γράφω τραγούδια και να παίζω live, κάνω μαθήματα κιθάρας στα ωδεία του Lab Music Education και κάνω παραγωγές σε άλλους καλλιτέχνες, όπως στην Έλενα Λεώνη.
Μπορείτε να με βρείτε στην σκηνή του ΕXA στις 5/3, παρέα με το φιλαράκι μου OYTEKAN για ένα μοναδικό live!
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Για μένα η Αθήνα είναι μια μόνιμη πηγή έμπνευσης απ τη στιγμή που είναι συνεχώς ζωντανή και δεν κοιμάται ποτέ. Αισθάνομαι πως παίρνεις ερεθίσματα από το να κάνεις 2 βήματα και να πας στο περίπτερο μέχρι και το να πας σε ένα μπαρ στα Εξάρχεια για ένα ποτό μια Παρασκευή βράδυ. Οπότε ναι, είναι πολύ φιλόξενη!
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Θα διάλεγα να ζήσω στο Πήλιο, αλλά θα το έκανα πιο μεγάλος, έχοντας καταφέρει κάποια πράγματα στη ζωή μου και θέλοντας πια να ηρεμήσω και να είμαι κοντά στην ησυχία και στην φύση. Το Πήλιο το αγαπάω αφάνταστα και πηγαίνω εκεί από μικρό παιδί, οπότε με έναν τρόπο έχει μετατραπεί στο δικό μου “Happy Place.”
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Σίγουρα χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένεια μου αλλά και στους φίλους μου που είναι πάντα εκεί δίπλα και με στηρίζουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι πολύ σημαντικό να χεις αληθινούς ανθρώπους γύρω σου που δεν φοβούνται να σου μιλήσουν για τα αρνητικά σου και μάλιστα να σου μιλούν γι αυτά με την ίδια ευκολία όσο για τα θετικά σου. Πολύ σπάνιο και πολύτιμο πράγμα αυτό.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Σίγουρα θα προτιμούσα για ταξίδι, δεν είμαι καν λάτρης των αυτοκινήτων. Παρόλα αυτά, με τόσες κάρτες Yu-Gi-Oh! και Pokemon που αγοράζω, δεν ξέρω πως θα καταφέρω ποτέ να μαζέψω λεφτά στην άκρη..
Στην Αθήνα σιχαίνομαι … την ατελείωτη κίνηση στους δρόμους.
Στην Αθήνα λατρεύω … το φαγητό και την ιστορία.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Έχει αρχίσει να σημαίνει το αντίθετο για μένα αυτή η φράση όσο μεγαλώνω, διότι κάθε φορά που μπαίνω στα σόσιαλ νιώθω όλο και λιγότερο ζωντανός. Νιώθω ότι αυτή η εικονική πραγματικότητα εκτός ότι μας τρώει την ηρεμία και την ευχαρίστηση της στιγμής, μας τρώει και την φαντασία. Στο τέλος της ημέρας φτάνεις να συγκρίνεσαι με κάποιον, ο οποίος στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, οπότε χτίζεις ένα άπιαστο στάνταρ και απογοητεύεσαι που αποτυγχάνεις να το φτάσεις. Αν δεν χρειαζόταν στην δουλειά μου θα το χα κλείσει πιστεύω. Δεν την παλεύω άλλο.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Νομίζω και τους 2 φοβάμαι για τον ίδιο λόγο, γιατί και οι 2 συνήθως έχουν έλλειψη ενσυναίσθησης και αυτό είναι κάτι που εγώ δεν κατανοώ καθόλου σαν Λευτέρης. Όλοι νομίζω έχουμε υπάρξει τσιγκούνηδες ή έστω αγενείς σε ένα τουλάχιστον συμβάν, αλλά όταν έχεις ενσυναίσθηση το καταλαβαίνεις και κάνεις κάτι για να το επανορθώσεις ή να το αποτρέψεις από το να ξαναγίνει.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Με φαντάζομαι λίγο πιο ώριμο από σήμερα, με μπόλικους στόχους και ακόμη παραπάνω όρεξη για songwriting και συναυλίες.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Τις περισσότερες φορές σκέφτομαι τι δουλειές με περιμένουν πριν κοιμηθώ αλλά και όταν ξυπνάω. Είναι αυτό της ρουτίνας που δεν σπάει ποτέ, παρά μόνο όταν μεσολαβούν διακοπές, αλλά στην περίπτωση του καλλιτέχνη δεν σταματάς ποτέ να σκέφτεσαι την δουλειά σου και το όραμα σου.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Νομίζω η ρουτίνα και η έλλειψη ορίων. Αυτό που κρατάει έναν έρωτα ζωντανό είναι η επικοινωνία και η “εξερεύνηση”.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν»
καλύτερα;
Τραγούδι θα λεγα ή το Never Too Late των Three Days Grace ή το Somewhere I Belong των Linkin Park. Το πρώτο, γιατί είναι ο ύμνος του ποτέ δεν τα βάζω κάτω και είναι το τραγούδι που με κανε να ερωτευτώ την τραγουδοποιία και το δεύτερο, γιατί είναι ένα από τα πιο έντονα και δυνατά μουσικά ερεθίσματα που χω πάρει μέχρι σήμερα, που σίγουρα έπαιξε ρόλο στο ποιός έχω καταλήξει να είμαι. Όσο για βιβλίο, μου ρχεται στο μυαλό η Οδύσσεια, διότι λατρεύω την Ελληνική μυθολογία και τους συμβολισμούς της και βρίσκω πολλά κομμάτια του εαυτού μου μέσα της, πόσο μάλλον στα έργα του Ομήρου.
Βρείτε τον Lefty @ Instagram
Λουκάς Φωτόπουλος
