Είμαι ο Λευτέρης και σπουδάζω υποκριτική στην ΑθηναΪκή σκηνή Κάλβου Καλαμπόκη. Γεννήθηκα στην Νίκαια και έζησα τα πρώτα μου χρόνια στο Κερατσίνι και στο Πέραμα.
Χόμπι μου να αθλούμαι όσο μπορώ και όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες εκδρομές, απολαμβάνω την φύση και μου αρέσει να την χαίρομαι όσο μπορώ.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Πιστεύω πως είναι. Έχει τις επιρροές και τις αναφορές να εμπνεύσει τον οποιοδήποτε θέλει να ασχοληθεί με την τέχνη όποια μορφή και να επιλεξει. Η Αθήνα στη φάση που βρίσκεται έχει ανάγκη από καλλιτεχνική δημιουργία.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Σε κάποιο τροπικό μέρος σίγουρα.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Σίγουρα στην μάνα μου και τον πατέρα μου και έπειτα στους φίλους μου.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Για ένα ταξίδι ναι.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…την κίνηση
Στην Αθήνα λατρεύω …
…τις πολλές επιλογές.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Όχι και πολλά. Αυτήν την περίοδο τα έχω κλειστά κιόλας.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον τσιγκούνη – λες και θα τα πάρουμε μαζί.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δεν μπορώ να φανταστώ πολλά Εύχομαι να είμαι ένα βήμα πιο κοντά σε αυτά που θέλω με οποιονδήποτε τρόπο.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Πριν κοιμηθώ κάνω φανταστικά σενάρια με τον εαυτό μου. Βάζω τον εαυτό σε διάφορες καταστάσεις και σκέφτομαι πως θα πήγαινε, και τελικά δεν κοιμάμαι και το πρώτο που σκέφτομαι όταν ξυπνάω είναι πως θα βγει και η μέρα σήμερα.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Οι προσδοκίες.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν τραγούδι θα ήμουν το ‘’notorious thugs απο biggie και bones thugs and harmony και βιβλίο το ‘’ο μοναχικός’’ του Ευγένιου Ιονέσκο.
