Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στο Μενίδι, παιδί δυτικών προαστίων, έπαιζα στις αλάνες, με σκληρά, αληθινά όνειρα – εδώ και αρκετά χρόνια ζω στους Θρακομακεδόνες.
Έχω τελειώσει Civil Engineering & Construction δηλαδή καμία σχέση με τη μουσική, όμως τελικά κατάλαβα ότι, όλα έχουν σχέση με την δημιουργία τραγουδιών. Οι συνεργασίες μου στη μουσική, πολλές και τις μετράω όλες στις σπουδές μου, σαν σχολείο.
Σαν συγκρότημα, ως ΟΝΑΡ δηλαδή, έχουμε συνεργαστεί με καλλιτέχνες που έχουν αφήσει ιστορία ή μάλλον είναι η ίδια η ιστορία της μουσικής στην Ελλάδα, είτε συναυλιακά είτε συμμετοχικά σε κάποιο τραγούδι όπως με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Πυξ Λαξ, Φίλιππο Πλιάτσικα, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Κότσιρα, Διονύση Τσακνή, Νίκο Ζιώγαλα, Εκείνος κι Εκείνος, Μπλε, Ηρώ, Λάκη Παπαδόπουλο, Βασίλη Καζούλη, Teresa Salgueiro των Μadredeus, και πάρα πολλούς ακόμη, που ίσως αυτή την στιγμή να μου διαφεύγουν, αλλά και μουσικούς που ήρθαν στην παρέα μας και φτιάξαμε ωραία πράγματα μαζί.
Έχουμε την τύχη η δουλειά μας, αν και πολύ κουραστική, να είναι και χόμπι, όμως, μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια και σε κάθε ευκαιρία θέλω να φεύγω.
Πρόσφατη δουλειά μας είναι το τραγούδι (Μη Γυρνάς Και Τ Άλλο Μάγουλο) με ένα μήνυμα αντίδρασης προς όλους όσοι έχουν υποστεί κάποιας μορφής κακοποίηση.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Νομίζω είναι από τις πόλεις που σε σπρώχνουν στην δημιουργία με βία. Είναι τόση η τρέλα της που σε ωθεί να την καταλάβεις, να την ψάξεις, πολλές φορές στα χαμένα. Προσπαθείς να βρεις τον εαυτό σου σε ένα καθημερινό χάος, μέσα στις αντιθέσεις και στην παράνοια. Εκ τον πράγματων γεννιέται μέσα της η τέχνη, και νιώθω ότι εμείς απλά είμαστε εδώ για να την καταγράφουμε.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Κοίτα γκρινιάζουμε συνέχεια, σε σημείο που είμαστε έτοιμοι να φύγουμε από αυτήν την χώρα, όμως, όπου και να πάμε, πάλι εδώ θα γυρνάμε. Το πρόβλημα είναι ότι συνηθίσαμε να συμβιβαζόμαστε, η δικιά μου γενιά τουλάχιστον. Βρίζουμε όλους όσους έχουν συμβάλει στην πτώχευση της χώρας και του λαού, πτώχευση και οικονομική αλλά και πνευματική, και πάλι για κάποιο λόγο οι ίδιοι που μας κατέστρεψαν, συνεχίζουν να διαχειρίζονται τα κοινά – πρέπει να δούμε σοβαρά αυτή την παθογένεια σαν χώρα. Τελικά, αυτή την στιγμή, διαλέγω ακόμη Ελλάδα – να μένω εδώ και να αγωνίζομαι.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Χρωστάω ευχαριστώ σε όλους όσους ήρθαν κοντά μου και στάθηκαν δίπλα μου, σε όσους προσέγγισα εγώ και με δέχτηκαν και με ανέχτηκαν και σε όσους μας στηρίζουν μέχρι τώρα και μας δίνουν δύναμη να κάνουμε μουσική με αξιοπρέπεια.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Πάντα σε φάση οικονομίας είμαι, χαχα!, όχι για ταξίδι ή αμάξι αλλά για τα χρέη που μας επιβάλλουν, και μάλλον δεν είμαι μόνος, όλοι χρωστάμε απίστευτα ποσά χωρίς να το καταλάβουμε κιόλας, στο κράτος, στην εφορία, σε εισφορές κλπ. Οι πολίτες ματώνουν πραγματικά για να μπορούν να συντηρήσουν και να πληρώσουν όλο το δημόσιο σύστημα και φυσικά τα χρέη της χώρας. Οπότε δεν μας φτάνουν τα λεφτά για ταξίδι ή αμάξι.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι την κίνηση – για αυτό διαλέγω να κινούμαι με μηχανή
Στην Αθήνα λατρεύω τις βόλτες μου το βράδυ
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Τα σόσιαλ έχουν πάρει σημαντικό θέση στην επικοινωνία μας, και είναι ένας τρόπος να προβληθεί και να γίνει γνωστή μια καλλιτεχνική δραστηριότητα μας, καινούργιες εμφανίσεις, παλιές δουλειές μας κλπ. Όμως θέλουν μέτρο και προσοχή.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Δεν φοβάμαι ούτε τον αγενή ούτε τον τσιγκούνη, απλά τους αποφεύγω.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δεν με φαντάζομαι, μακάρι να μας έχει ο Θεός γερούς να είμαστε εδώ και να δημιουργούμε.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο ούτε κάθε ημέρα κάνω την ίδια σκέψη – έχει να κάνει με τα κέφια μου, ανάλογα με το τι με απασχολεί σε κάθε στιγμή της ζωής μου.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Εμείς τον σκοτώνουμε, ο έρωτας είναι πάντα εδώ, σε κάθε σου ανάσα.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Μάλιστα!…αν ήμουν τραγούδι, θα έλεγα ένα δικό μου, το Φωτεινό Αστέρι και το κυκλοφορήσαμε το 2007 νομίζω.
Αν ήμουν βιβλίο θα διάλεγα Το Όνειρο Ενός Γελοίου του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Βρείτε τον Λευτέρη στο Instagram
1. Χάρτινα Φανάρια
2. Με Τρομάζεις
3. Αν Μ΄ Αγαπάς
ή
4. Δεν Χρωστάω Σε Κανέναν
5. Δεν Ξέρω Τίποτα Για Μένα
6. Γαλάζιες Ερωμένες
ΝΕΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ του 2024
- ΜΗ ΓΥΡΝΑΣ ΚΑΙ Τ ΑΛΛΟ ΜΑΓΟΥΛΟ
- Όλα Εδώ
- Ζεστό Καλοκαίρι Μου
