Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα. Έχω σπουδάσει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν απ’ όπου κι αποφοίτησα το 2022. Από τότε είχα την τύχη να δουλέψω στο θέατρο σε παιδικές παραστάσεις των Βασίλη Μαυρογεωργίου, Ανδρομάχης Χρυσομάλη και Δημήτρη Δεγαΐτη, έχω κάνει την πρώτη μου σκηνοθεσία με το φίλο και συμφοιτητή Γιώργο Γκιόκα με το έργο του Θανάση Τριαρίδη «Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου» και έχω συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Αβράμη στην παράστασή του «τέλματα/ νεκροταφείο». Επίσης έχω ασχοληθεί με τη μεταγλώττιση υπό την καθοδήγηση του Τηλέμαχου Κρεβάικα και του Ακίνδυνου Γκίκα. Τα χόμπι μου έχουν να κάνουν κυρίως με τη ζωγραφική όπου περνάω διαφορετικές φάσεις τόσο σε στυλ όσο και σε θέματα που με απασχολούν με κυρίαρχο όμως αυτό του κόμικ. Έχω μεγάλη αγάπη στον κινηματογράφο και προσπαθώ να βλέπω τουλάχιστον μία ταινία την ημέρα κατά προτίμηση στον προτζέκτορά μου. Αυτόν τον καιρό παίζω στην παιδική παράσταση «Βαρόνος Μινχάουζεν Οι φανταστικές περιπέτειες» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαΐτη και θεατρική διασκευή Άνδρης Θεοδότου στο θέατρο Βεάκη και στην παράσταση μας «Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου» του Θανάση Τριαρίδη για 3η σεζόν στο Olvio theater.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Η Αθήνα είναι μία πόλη γεμάτη σκηνές και χώρους έτοιμους να φιλοξενήσουν τις καλλιτεχνικές μας δημιουργίες. Η «αφιλόξενη» της όψη έχει να κάνει με τους εξωφρενικούς της ρυθμούς και το πόσο δύσκολο έχει γίνει να ζεις σε αυτή την πόλη, με τα ακριβά ενοίκια, τη φασαρία και τη μοναξιά. Έτσι πολλές φορές χρειάζεται να παλέψεις πολύ για να μπορέσεις να δημιουργήσεις απερίσπαστος.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Σε κάποιο βουνό χωρίς καθόλου κόσμο μέσα στη φύση με πολλές ταινίες.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Σε όλους τους ανθρώπους που με στηρίζουν και με γεμίζουν αγάπη. Είμαι πολύ τυχερός για τους ανθρώπους που έχω στη ζωή μου. Αφενός η οικογένειά μου, η κοπέλα μου κι οι φίλοι μου που είναι πάντα εκεί για μένα και αφετέρου όσοι άνθρωποι έχω γνωρίσει κι έχω συνεργαστεί ως τώρα και μου έχουν δείξει γενναιοδωρία κι εμπιστοσύνη.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Σίγουρα για ένα ταξίδι, δεν οδηγώ. Θα έλεγε κανείς πως ούτε ταξιδεύω πολύ αλλά τα ταξίδια είναι που μου λείπουν πιο πολύ.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Την αγένεια και την αδιαφορία.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Να περπατάω στους δρόμους της για ώρα πολλή και να χαζεύω τα όμορφα σημεία του κέντρου.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Η φράση αυτή σημαίνει αυτό ακριβώς που λέει, έχω σόσιαλ άρα υπάρχω με ένα τρόπο που δείχνω προς τα έξω από στόρις και αναρτήσεις. Για μένα είναι καθαρά ένα εργαλείο για να επικοινωνήσεις τη δουλειά σου. Υπάρχει ζωή έξω από τα σόσιαλ τα οποία σίγουρα δεν είναι τόσο αναγκαία όσο πιστεύουμε πως είναι.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Σίγουρα τον αγενή, η τσιγκουνιά νομίζω διορθώνεται πιο εύκολα σε σχέση με την αγένεια.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Να συνεχίζω να δουλεύω στο θέατρο και να έχω φτιάξει την επόμενή μου σκηνοθεσία όσον αφορά τα επαγγελματικά και στην προσωπική μου ζωή να συνεχίσω να έχω δίπλα μου τους ανθρώπους μου.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Συνήθως προσπαθώ να μην σκέφτομαι γιατί αλλιώς δεν θα κοιμηθώ με το βομβαρδισμό που γίνεται στο κεφάλι μου απ’ όλα όσα μου έχουν συμβεί μέσα στη μέρα. Το πρωί η πρώτη σκέψη είναι να πατήσω αναβολή στο ξυπνητήρι μου.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η σιγουριά.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Διαβάζοντας Κούντερα χάνομαι όπως με κανένα άλλο συγγραφέα με αγαπημένα μου βιβλία του την Αβάσταχτη ελαφρότητα της ύπαρξης και το Αστείο. Μια μουσική που με συγκινεί και ταξιδεύω είναι το Spiegel im Spiegel του Arvo Pärt.
Βρείτε τον Νίκο στο Instagram
