Κάνω Follow & Like στον Sakui (Σάκη Κουτσαντά)

Γεννήθηκα στην Αντίκυρα Βοιωτίας και μεγάλωσα στην Αθήνα. Σπούδασα μηχανολόγος, αλλά το όνειρο μου ήταν να ασχοληθώ με το σκίτσο. Έτσι φοίτησα στο «Εργαστήρι Ελευθέρων Σπουδών του Σπύρου Ορνεράκη» για να πάρω τα εφόδια, ώστε να κάνω αυτό που αγαπούσα περισσότερο.

Εργάζομαι ως σκιτσογράφος από το 1998. Έχω συνεργαστεί με τις εφημερίδες: “Τα Μέσα”, “Έξυπνο Χρήμα”, “Ελεύθερος Τύπος” “Πρώτο Θέμα”, “Βέτο”, “Δημοκρατία” και με τα περιοδικά: Life & style, “Κ” της Καθημερινής, “Drive” (με το κόμικ “Screwdrivers” σε σενάριο John Malax). Έχω εικονογραφήσει μια σειρά παραμυθιών με τίτλο: “The adventures of Hermes and master Po” (της Κατερίνας Ξένου), “Το παιδί των αγγέλων” (της Χριστίνας Ταράτσα). “Με τα πόδια και οδικώς, πέρα δώθε ασφαλώς” (της Σγουρής Γεωργιάδη). Έχω λάβει μέρος σε αρκετές εκθέσεις εικονογράφησης και γελοιογραφίας. Ως μέλος της Ένωσης Ελλήνων γελοιογράφων συμμετείχα στις εκθέσεις: Democricis, Covid 19, War S.A. κ.ά. Από το 2016 έως σήμερα εργάζομαι στην εφημερίδα “Documento”.
Στον ελεύθερο χρόνο μου κάνω τοιχογραφίες, καρικατούρες, character design, ενώ σχεδιάζω σε ξύλο και πέτρα. Επίσης μου αρέσει το διάβασμα, αγαπάω την κολύμβηση, κάνω πιλάτες και βάδισμα για να ανταπεξέρχομαι σωματικά και πνευματικά.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Η Αθήνα είναι πρωτεύουσα μιας χώρας που έχει παραγκωνίσει την τέχνη. Στα σχολεία δεν δίνεται έμφαση σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι νέοι δεν έχουν ερεθίσματα. Κι όμως αυτή η τσιμεντούπολη ειδικά τα τελευταία χρόνια αποτελεί δέλεαρ για τους δημιουργούς. Όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου βλέπεις μικρές ανεξάρτητες γκαλερί, art spaces, γκράφιτι, αφίσες που σε καλούν σε μια έκθεση ζωγραφικής ή σε ένα φεστιβάλ κόμικ. Κι όλα αυτά παρά τις δυσκολίες και την κρατική αδιαφορία. Διότι ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες οι καλλιτέχνες βρίσκουν τον τρόπο να εκφραστούν. Η Αθήνα είναι χαοτική και άσχημη, φωτεινή και όμορφη ταυτόχρονα. Γεμάτη αντιθέσεις που σε κάνουν να μην βαριέσαι ποτέ. Το φως, ο ήλιος, η θερμοκρασία, το παλιό, το καινούριο, το αρχαίο, το ελληνικό, το ανατολίτικο και το ευρωπαϊκό στοιχείο σε ένα περίεργο πάντρεμα, αποτελούν πηγή έμπνευσης. Σ’ αυτό το αφιλόξενο αστικό τοπίο με τις ανισότητες πλουσίων και φτωχών καλλιτεχνών, τα ακριβά ενοίκια και την εγκατάλειψη της πολιτείας οι δημιουργοί αγωνίζονται και εμπνέονται βασισμένοι στις δυνατότητές τους και σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα να μη ζω κάπου μόνιμα, αλλά να ταξιδεύω σ’ όλο τον κόσμο με μοναδικές αποσκευές τα χρώματά μου και το sketchbook για να αποτυπώνω τις εμπειρίες μου.

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Είμαι πολύ τυχερός γιατί με έχουν βοηθήσει πολλοί άνθρωποι στη ζωή μου. Ο κατάλογος είναι τεράστιος. Ευχαριστώ αυτούς που με δίδαξαν με τη στάση ζωής τους και με έμαθαν να μην τα παρατάω. Εκείνους που με εμπνέουν. Αυτούς που πίστεψαν σε μένα και δεν θέλησαν να με αλλάξουν. Εκείνους που μου έδωσαν δεύτερη ευκαιρία. Σε όσους με προσγείωσαν στην πραγματικότητα. Σε κάποιους που μου έβαλαν εμπόδια γιατί χάρη σε αυτούς έγινα καλύτερος. Στους φίλους και στους αγαπημένους μου ανθρώπους. Σε αυτούς που δεν μπόρεσα να ξεπληρώσω. Τέλος χρωστάω ένα ευχαριστώ σ’ αυτούς που δεν είναι πια εδώ, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Θα επέλεγα το ταξίδι αλλά με μεταχειρισμένο αυτοκίνητο! Μου αρέσουν πολύ τα αυτοκίνητα και λατρεύω την οδήγηση. Όμως δεν θα έκανα αιματηρές οικονομίες για να αγοράσω ένα. Το αυτοκίνητο σε κάνει φτωχότερο, ενώ το ταξίδι πλουσιότερο. Η ζωή είναι εμπειρίες, στιγμές, αναμνήσεις και εικόνες. Ταξιδεύοντας γνωρίζεις ανθρώπους, εξερευνάς την κουλτούρα τους, τον πολιτισμό τους, ενώ προσπαθείς να τους κατανοήσεις ακόμα κι αν δεν γνωρίζεις τη γλώσσα τους. Ταξίδι είναι να θέλεις να χαθείς στο άγνωστο. Είναι ελευθερία.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … τις μουσταρδί τέντες!

Στην Αθήνα λατρεύω... τη διαδρομή από Φιλοπάππου προς Ακρόπολη.

Έχω σόσιαλ μίντια άρα υπάρχω. Τι σημαίνει αυτή η φράση για σένα;

«Τικ τοκ»!!! Ποιος είναι; «Ο πρωθυπουργός της διπλανής πόρτας»!!! Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι για μένα ένα αναγκαίο κακό, που το έχω αποδεχτεί. Ένα κλουβί που μπαίνω μέσα γνωρίζοντας, όμως, ότι εγώ κρατάω το κλειδί. Με εξυπηρετούν γιατί βρίσκω ιδέες, ενημερώνομαι και προβάλω τη δουλειά μου, άμεσα. Βέβαια, αρκετές φορές παρασύρομαι και χάνω πολύτιμο χρόνο. Ωστόσο αποφεύγω να μιλάω με φίλους διαδικτυακά για να μην χάσω την ανθρώπινη επαφή και επίσης αποφεύγω όσο είναι δυνατό να ασχολούμαι με κακόβουλα σχόλια και να κρίνω τους άλλους. Κατά τα άλλα φοβάμαι τη μέρα που θα απαγορευτούν τελείως και θα κατέβουμε όλοι στους δρόμους γιατί θα είναι το μοναδικό πράγμα που θα μας ενώνει.

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Φυσικά τον κύριο Καβούρη! Γιατί είναι μες την κλάψα όταν έρθει η ώρα της πληρωμής και σου βγάζει ξινή την έξοδο. Γιατί η γυναίκα του και τα παιδιά του υποφέρουν, έχει πολλά, αλλά τα κρατάει για τον κουμπαρά του, είναι εγωιστής δίχως ίχνος ενσυναίσθησης και ευαισθησίας.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Υγιή, σοφότερο, με περισσότερο ελεύθερο χρόνο για τους αγαπημένους μου.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Πριν κοιμηθώ σκέφτομαι τι ξέχασα να πληρώσω…
Όταν ξυπνάω σκέφτομαι YOLO!!!!!

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Τον έρωτα σκοτώνουν τα σαθρά θεμέλια μιας σχέσης, ο εγωισμός, η ανωριμότητα, η ρουτίνα και η αδιαφορία.

Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Αν ήμουν τραγούδι, θα ήμουν το Porcelain του Moby.

Αν ήμουν βιβλίο θα ήμουν ο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες.

Βρείτε τον Sakui στα σόσιαλ:

https://www.instagram.com/sakis_koutsandas/

https://www.facebook.com/SakuiArt


Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top