Γεννήθηκα στο Βύρωνα, έκανα το αγροτικό μου στην Άρτα, αποφοίτησα από το τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του πανεπιστημίου Πειραιά και φέτος έχω την τύχη και τη χαρά να συμμετέχω στο «Μάθε με να Φεύγω» του Άκη Δήμου σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη και τα «Ανεξάρτητα Κράτη» του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Ήμουν, είμαι και θα είμαι μονίμως και απολύτως ερωτευμένος με την Αθήνα. Συνηγόρησε σε αυτό και μια εφταετία περίπου που έζησα στην επαρχία. Η καλλιτεχνική δημιουργία είναι μια διαδικασία που δεν ορίζεται τοπογραφικά. Μπορεί κανείς να δημιουργήσει τέχνη παντού. Το που στατιστικά και πρακτικά διεξάγονται οι περισσότερες παραγωγές είναι μια άλλη κουβέντα.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Νέα Υόρκη. Νομίζω το coolness αυτής της πόλης σε συνδυασμό με ένα διαρκές αίσθημα de ja vu είναι ακαταμάχητος συνδυασμός.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στη θεία μου, στη γιαγιά και στην αδελφή μου, στους κολλητούς μου, στον Έκτορα, στον ξάδελφό μου το Θοδωρή, στο Χρήστο Ντούρμα, στις εκάστοτε σχέσεις μου, στο κορίτσι μου, στην ομάδα μου στην ψυχοθεραπεία, στον Γιώργο Παλούμπη, στον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο, στον Παντελή Δεντάκη, στον Μάκη Παπαδημητράτο, στο Γιάννη Σκουρλέτη, στον Κυρηναίο Παπαδημάτο, στην Ελένη Σκότη (και τον Ηλία Βαλάση που με πρότεινε), το Γιώργο Οικονόμου, τη Μαριάννα Κάλμπαρη και το Δημήτρη Γεωργαλά και το Ζαφείρη Χαϊτίδη καθώς και στον Φωκίωνα Μπόγρη που με επανασύνδεσε με το Σινεμά και τον τρόπο που πρέπει κανείς να το παρακολουθεί.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Αιματηρές οικονομίες έχω κάνει και θα έκανα αυστηρά και ΜΟΝΟ για ταξίδια.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Το ρατσισμό, το σεξισμό, την ομοφοβία, την καφρίλα, τη ματσίλα, την ανετίλα, την ασέβεια, την αγένεια, τη νεύρωση, τη βρώμα, τις κόρνες, το νταϊλίκι, την αγένεια και τον ωχαδελφισμό.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Τα φώτα της Αθήνας τη νύχτα. Ειδικά τις λάμπες του Δήμου.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Τίποτα. Τα σόσιαλ είναι εγκλωβισμός, διάσπαση και δουλεία. Έχω σόσιαλ γιατί δεν είμαι (ακόμα) αρκετά δυνατός για να ΜΗΝ έχω.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή. ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει δικαίωμα στην αγένεια. Ο τσιγκούνης δε με αφορά πως επιλέγει να ζει τη ζωή του. Δεν τον σέβομαι, δεν τον εκτιμώ, αλλά δε με επηρεάζει. Αντιθέτως ο αγενής με τρελαίνει.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Κατά ένα χρόνο μεγαλύτερο πνευματικά.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Δεν είναι στάνταρντ αυτό εξαρτάται. Δεν έχω προκάτ σύστημα αντιμετώπισης των δαιμόνων μου. Παλεύω, προσαρμόζομαι και προσπαθώ να αλλάζω τακτικές.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Ο μη εναγκαλισμός της προσωπικής ιδιοσυγκρασίας και ταυτότητας του κάθε μέλους.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Ο μαύρος πύργος του Στίβεν Κίνγκ και το Disgust των A place to bury strangers.
Βρείτε τον Στέλιο στο Instagram
Πληροφορίες για την παράσταση της bijoux de Kant «Μάθε με να φεύγω»
Πληροφορίες για την παράσταση «Ανεξάρτητα κράτη»
Κεντρική φωτο άρθρου: Evangellos Callow
