Γεννήθηκα στον Βόλο και έμεινα εκεί μέχρι τα 18 μου, πριν κατέβω στην Αθήνα για να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Σπούδασα υποκριτική για τρία χρόνια στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και μόλις αποφοίτησα είχα την τύχη να κάνω την πρώτη μου επαγγελματική δουλειά με την Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, μια συνεργασία που με έβαλε πολύ ουσιαστικά στον χώρο. Από τότε έχουμε ξανά συνεργαστεί σε δουλειές όπως το «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» και το «Εκτός Ύλης», όπου γνώρισα για πρώτη φορά και τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση. Παράλληλα, συμμετείχα και στη σειρά «ΟΙ ΑΘΩΟΙ», σε σενάριο της υπέροχης Ελένης Ζιώγα και σκηνοθεσία του Νίκου και Άγγελου Κουτελιδάκη, όπου είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με εξαιρετικούς συναδέλφους, όπως ο Κώστας Νικούλη, ο Γιάννης Νιάρρος και ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
Πιο πρόσφατα, συμμετείχα στο «Κλειδί της Ευτυχίας» στο Θέατρο Αλκυονίς, σε σκηνοθεσία του Αναστάση Δεληγιάννη, όπου γνώρισα και τον πολύ καλό μου φίλο Βασίλη Τριανταφύλλου ο οποίος σκηνοθετεί και την παράσταση «Ο Δράκος μέσα μου». Επίσης, φέτος συμμετείχα και στο «Άκου μικρέ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου αγαπώ πολύ το ποδόσφαιρο και τη μουσική. Παίζω κιθάρα, μπουζούκι και γενικά ό,τι όργανο πέσει στα χέρια μου. Η μουσική είναι κάτι πολύ προσωπικό για μένα.
Κάτι που θεωρώ ενδιαφέρον να μάθετε είναι ότι είμαι φανατικός υποστηρικτής του ΠΑΟΚ.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Από τη μία, σου δίνει τεράστιες δυνατότητες όπως σκηνές, ομάδες, συνεργασίες, και ανθρώπους με κοινό όραμα. Είναι μια πόλη που “κινείται” καλλιτεχνικά και, αν είσαι ενεργός, δύσκολα μένεις στάσιμος.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Αν διάλεγα να ζήσω κάπου αλλού, θα ήθελα να βρεθώ σε μια πόλη που να έχει έντονη καλλιτεχνική ζωή αλλά και μια διαφορετική ποιότητα καθημερινότητας από την Αθήνα. Το Βερολίνο είναι μια επιλογή που με ελκύει πολύ!
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Σίγουρα χρωστάω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους ανθρώπους που με στήριξαν από την αρχή και κυρίως στην οικογένειά μου, που με άφησε να κυνηγήσω αυτό που αγαπάω χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Κάνω οικονομία και προς το παρόν επενδύω τα χρήματά μου στο χρηματιστήριο. Θεωρώ ότι τα αυτοκίνητα, γενικά, δεν είναι καλή επένδυση, γιατί χάνουν γρήγορα την αξία τους. Προτιμώ να κατευθύνω τα χρήματά μου σε επιλογές που έχουν προοπτική ανάπτυξης και μεγαλύτερη διάρκεια στον χρόνο.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι πάρα πολύ την κίνηση
Στην Αθήνα λατρεύω τους φίλους και την δουλεία μου
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Δεν μου αρέσουνε πλέον! Τα έχω αναγκαστικά για την δουλεία. Εάν μπορούσα δεν θα είχα ούτε κινητό! Όλοι οι φίλοι μου το ξέρουνε πάρα πολύ καλά αυτό! Το έχουμε χάσει το τραίνο με τα σόσιαλ.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Ο αγενής άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει κακό κλίμα, ένταση και να επηρεάσει μια ολόκληρη συνεργασία ή σχέση χωρίς να το σκεφτεί πολύ. Γι’ αυτό, αν έπρεπε να διαλέξω, αυτός θα με επηρέαζε πιο έντονα.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Σε έναν χρόνο από σήμερα θα ήθελα να με βλέπω πιο σταθερό στη δουλειά μου, με συνεχόμενες συνεργασίες στο θέατρο και ίσως και μια νέα πρόκληση στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Την κοπέλα μου, την παράσταση και τον ΠΑΟΚ
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η έλλειψη ειλικρίνειας. Όταν δεν υπάρχει αληθινή επικοινωνία, δημιουργούνται αποστάσεις που δύσκολα γεφυρώνονται.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν τραγούδι, θα έλεγα το «Να μ’ αγαπάς» του Σιδηρόπουλου, γιατί έχει ειλικρίνεια και συναίσθημα χωρίς υπερβολές.
Αν ήμουν βιβλίο, θα ήταν «Η γλώσσα του σώματος των Άλλαν και Μπάρμπαρα Πλιζ γιατί με ενδιαφέρει πολύ η επικοινωνία πέρα από τις λέξεις και το πώς εκφράζεται πραγματικά ο άνθρωπος μέσα από τη συμπεριφορά και τις κινήσεις του.
Βρείτε τον Θανάση στο Facebook
«Ο δράκος μέσα μου»
της Παρασκευής Ανεβλαβή
Σκηνοθεσία Βασίλης Τριανταφύλλου
στο θέατρο Noūs- Creative space
από Σάββατο 2 Μαΐου.
-Βασισμένο σε αληθινή ιστορία κατά συρροή δολοφόνου της Ελλάδας-
Υπόθεση
Χωρίς χρόνο, χωρίς τόπο. Ένας άντρας αποφασισμένος να νιώσει ανώτερος, φορώντας τη
στρατιωτική στολή του σκορπίζει τρόμο, αίμα, πόνο και πανικό σε όλη τη βόρεια Ελλάδα.
Τα δικά του βήματα βαριά και αργά, των γυναικών ανάλαφρα. Ο στόχος του να πάρει την
προσοχή τους, να κερδίσει τη δική του ικανοποίηση μέσα απ’ τον πόνο τους, απ’ τα
τρομαγμένα μάτια τους. Το καταφέρνει; Ναι! Πόσες φορές; Αμέτρητες! Τον έπιασαν; Ναι!
Σταμάτησε να σκορπίζει τρόμο και πόνο; Όχι! Η ζωή του ένας ατελείωτος ήχος από
τακούνια γυναικών, αίμα, μίσος και λαχτάρα για εξουσία. Κανένας δε μπορεί να τον σώσει,
κανένας δε μπορεί να σωθεί. Φοράει τη στολή και νιώθει… Θεός!
Θα έρθει η λύτρωση; Θα μας μάθει κάτι που δε ξέρουμε ήδη αλλά φοβόμαστε να δούμε
κατάματα;
Σκηνοθετικό σημείωμα
Υπάρχουν γεγονότα που δεν ανήκουν μόνο στην ιστορία. Ανήκουν στη μνήμη μιας πόλης.
Κάποιες φορές οι ιστορίες αυτές μετατρέπονται σε μύθο. Και μέσα στον μύθο γεννιούνται
μορφές που παύουν να είναι απλώς άνθρωποι. Γίνονται σύμβολα. Γίνονται φόβοι. Γίνονται
«δράκοι».
Το έργο «Ο δράκος μέσα μου» δεν επιχειρεί να αφηγηθεί ένα συγκεκριμένο γεγονός.
Επιχειρεί να κοιτάξει στο σκοτάδι που μπορεί να γεννηθεί μέσα στον άνθρωπο. Εκεί όπου
η μοναξιά, η βία και η απώλεια μεταμορφώνουν ένα πρόσωπο σε κάτι άλλο.
Ο «Δράκος» της παράστασης δεν είναι ένα ιστορικό πρόσωπο. Είναι μια αντανάκλαση.
Μια σκιά που γεννιέται όταν μια κοινωνία κοιτάζει τον φόβο της χωρίς να τον κατανοεί.
Η σκηνική προσέγγιση αντιμετωπίζει το έργο σαν μια εξομολόγηση. Έναν χώρο όπου ο
λόγος, το σώμα και η σιωπή συνυπάρχουν. Ο θεατής δεν παρακολουθεί απλώς μια
ιστορία. Βρίσκεται απέναντι σε μια ανθρώπινη παρουσία που παλεύει με τη μνήμη της.
Σημείωμα συγγραφέα
Κάθε ζωή είναι ένα παραμύθι και κάθε παραμύθι έχει ένα δράκο. Η ζωή είναι ένα παραμύθι
χωρίς χρώμα και πάντα ξεκινάει με το «Μια φορά και ένα καιρό…» Αυτή τη φορά, όμως, το
τέρας θα φωνάζει μέσα από κάθε ψυχή «Είμαι εγώ!»
Το έργο είναι βασισμένο σε μια απ’ τις πιο συνταρακτικές υποθέσεις που έγιναν ποτέ στην
Ελλάδα. Δεν αφορά έναν δράκο, αλλά τα θύματα του και πως κατέληξαν να συνδεθούν
αιώνια με το όνομά του.
Βρισκόμαστε στο μυαλό του, μέσα εκεί που επικρατεί η παράνοια και η έννοια της εξουσίας
αντηχεί μαζί με τον ήχο τακουνιών και ουρλιαχτά βοήθειας γυναικών
Όσα χρόνια κι αν αφήνει πίσω του, και απομακρυνόμαστε απ’ τα εγκλήματα αυτά, τη δική
μας θα ανατριχιάζει αυτό το βοήθεια, που δεν άφησε ποτέ να ακουστεί.
Γιατί τελικά ο «δράκος» δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο.
Είναι μια δυνατότητα που υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη φύση.
Και ίσως το πιο δύσκολο πράγμα δεν είναι να τον αναγνωρίσουμε.
Αλλά να καταλάβουμε από πού γεννιέται.
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Παρασκευή Ανεβλαβή
Σκηνοθεσία – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Βασίλης Τριανταφύλλου
Πρωτότυπη μουσική: Θανάσης Καφενταράκης
Κινησιολογία: Νεφέλη Καφενταράκη
Φωτογραφίες: Ειρήνη Αγγελίδη – ΑΠStudio
Graphic design – Video: Στάθης Στασινός – ΑΠStudio
Επικοινωνία: Κατερίνα Γρυλλάκη
Παραγωγή: NOŪS PRODUCTION
Ηθοποιοί: Θανάσης Καφενταράκης , Βασιλεία Φουρλή
Παραστάσεις
Πρεμιέρα Σάββατο 2 Μαΐου στις 21:00 και κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00
για 10 παραστάσεις
Τιμές εισιτηρίων
Early bird: 12€
Γενική είσοδος: 16€
Μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ): 12€
Ατέλεια: 8€
Ομαδικό άνω των 12 ατόμων: 10€
Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/nous-black-box-o-drakos-mesa-mou/
Noūs- Creative space
Τροίας και Πατησίων Αθήνα . Tηλ.: 21 0823 7333
