Κάνω Follow & Like στην Μαριάννα Παπαθανασίου που φοβάται ότι «κάναμε σόσιαλ και γίναμε αντισόσιαλ…»

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, και τα τελευταία πέντε χρόνια ζω στην Αθήνα. Στο μικρό σπίτι στο Παγκράτι. 
Σπούδασα Θέατρο στο Τμήμα Θεάτρου της Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Παράλληλα σπούδαζα μουσική από πολύ μικρό παιδί. Φλάουτο, φλογέρα, ανώτερα θεωρητικά, τραγούδι, και έφτασα να έχω υποτροφία σπουδών στο jazz τραγούδι από το Ωδείο Αθηνών. Έκανα και χορό…

Συνεργάστηκα με τον Σταμάτη Κραουνάκη, που είναι και η μουσική μου αρχή στην ΑΘήνα και μεγάλη μου αγάπη, με τον Δάκη, με γνωστούς μουσικούς της ελληνικής jazz σκηνής και με πολλούς άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες που θαυμάζω. Τη σεζόν που μας πέρασε έπαιξα στο Μέγαρο Μουσικής στη μουσικοθεατρική παράσταση για παιδιά ‘’Συμφωνία sos’’ και τώρα είμαι μέλος της ομάδας παιδικού Θεάτρου ‘’Κοπέρνικος’’ όπου ετοιμαζόμαστε για καλοκαιρινή περιοδεία με την μουσική παράσταση ‘’Ντορεμιρέδες’’.

Χόμπι δεν ξέρω αν έχω, μάλλον η δουλειά μου είναι το πρώην χόμπι μου. ‘Έχω τους φίλους μου, τις ατέλειωτες αναλύσεις μας και τις βόλτες μας στην Αθήνα.
Όταν φτιάξαμε τη διασκευή στα ‘’Κόκκινα γυαλιά’’ του Σταμάτη Κραουνάκη με τον Σπύρο Κολαΐτη και την μπάντα μας Marianna & the Dizzy Breezes, υπήρξε κόσμος που μας έλεγε αποκλείεται να αρέσει αυτό στον Σταμάτη, μην του το στείλετε καν! Εμείς όμως από πείσμα και τρέλα το προχωρήσαμε.
Μια μέρα, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν η εταιρεία δικαιωμάτων. Εγώ, πολύ αγχωμένη, λέω τώρα πάει! Μας λέει, ο κύριος Κραουνάκης έχει ενθουσιαστεί, σας δίνει την άδεια να το κυκλοφορήσετε και θέλει να σας γνωρίσει. Τα ‘’Κόκκινα γυαλιά’’ μας παίζουν στα ραδιόφωνα και εμείς συνεργαστήκαμε με το Σταμάτη και για επόμενο κομμάτι, και για συναυλία, και αγαπηθήκαμε.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Ναι είναι. Το λέω εγώ που βίωσα ένα καλλιτεχνικό τέλμα στη Θεσσαλονίκη, όσο και αν είναι αναμφισβήτητη καλλιτεχνική κοιτίδα από πάντα. Η Αθήνα μου ξαναξύπνησε το κίνητρο, το όνειρο, τη δύναμη. Έχει μια ελευθερία η Αθήνα, μας χωράει κάπως όλους, και εντάξει, ο πυρήνας της δουλειάς μας είναι εδώ. Έχει ένα έδαφος.

Θέλει όμως υπομονή, επιμονή και αγώνα. Να μην εγκαταλείψεις το όνειρο. Και να μην ακούσεις κανέναν, να το προχωρήσεις.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Επιμένω Αθήνα. Ακόμα!

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Στον εαυτό μου και στους ανθρώπους μου. Οικογένεια, συντρόφους, φίλους, συνεργάτες, που έχουν πιστέψει σε μένα και πολύ περισσότερο από ότι έχω πιστέψει εγώ πολλές φορές.

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Με βάζεις σε σκέψεις. Χρειάζομαι και αυτοκίνητο και ταξίδι, και δεν κάνω αιματηρές οικονομίες για αυτά! Προέχει ο δίσκος.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … την Κοινωνική ανισότητα,  τη μοναξιά, τη βρωμιά, τις κατσαρίδες,  και τους χαοτικούς ρυθμούς της.

Στην Αθήνα λατρεύω … την πολυπολυτισμικότητα, τις συναυλίες, το παράθυρο στις Κυκλάδες, το φως, το κλίμα

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Είναι μια αναγκαιότητα της εποχής και της δουλειάς, που μακάρι να μην ήταν! Είναι και παγίδα και θέλει έξυπνο και ισορροπημένο χειρισμό. Αυτό, που άμα δεν το ποστάρω και δεν το κάνω στόρυ είναι σα να μην έγινε, με τρομάζει πολλές φορές.
Βρίσκω τον τρόπο να υπάρχω στη σόσιαλ πραγματικότητα και έχει και την πλάκα του και τα ωραία του και είναι και εργαλείο. Αλλά με ταλαιπωρεί ταυτόχρονα. Δεν συμβαδίζω με τους τρελούς ρυθμούς της και όλο λέω ότι θα κάνω τικ τοκ και ακόμα κάνω! Κάναμε σόσιαλ και γίναμε αντισόσιαλ λέω εγώ…

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Από τον τσιγκούνη ξέρεις τι να περιμένεις. Από τον αγενή, όχι.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Να κάνω συναυλίες τραγουδώντας τη μουσική μου.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Μακάρι να υπήρχε αρχή μέση και τέλος στη σκέψη μου! Οπότε νομίζω παίζει το, Μαριάννα ψυχραιμία, κοιμήσου! Μαριάννα ψυχραιμία σήκω, πάμε το ‘χουμε!

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Ο φόβος. Το τραύμα, η προσδοκία,  ό,τι δε λύσαμε ακόμα.

Αν ήσουν τραγούδι  και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

‘’Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου’’ του Ρολάν Μπαρτ, που είναι μια από τις αναφορές μου, στο δίσκου που ετοιμάζω. Από τραγούδι μάλλον κάποιο της Αρλέτας. Που έχει μια μελαγχολία, κάτι που σου χτυπάει την καρδιά, ένα χιούμορ και ένα ανάλαφρο μαζί.

Βρείτε την Μαριάννα στο Instagram

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top