20/04/2024

Ν’ αγαπάς σαν τον Νίκο που έφυγε


Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε. Αγαπούσε το σινεμά, αγαπούσε το rock ‘n’ roll, αγαπούσε το ποδόσφαιρο, αγαπούσε τους πορνοστάρ, αγαπούσε τους παλαιστές, αγαπούσε το cult. Και ήταν απ’ αυτούς που δινόταν σε ό,τι αγαπούσε. Δυστυχώς σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να μιλάμε γι αυτόν σε παρελθόντα χρόνο, καθώς έφυγε από κοντά μας στα 49 του χρόνια.

Γιος του Χάρρυ Κλυν και της Χαρίκλειας Μακρή γεννήθηκε στο 1966 στο Σικάγο. Γύρισε την πρώτη μήκους ταινία του “Momus: Amongst Women Only”, στο πλαίσιο της πρακτικής του στο τρίτο τρίμηνο των σπουδών του στο Λονδίνο. Η πτυχιακή του ταινία “Dogs Licking My Heart” με τον τζαζίστα Blaine L. Reininger και τον Παναγιώτη Θανασούλη κέρδισε το Πρώτο Βραβείο Μυθοπλασίας στο 7ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το 1993. Εκείνη τη χρονιά σκηνοθέτησε σε ασπρόμαυρο super 8 mm φιλμ το video clip για το κομμάτι “Δεν Χωράς Πουθενά” για τις “Τρύπες”.

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ήταν το «Ράδιο Μόσχα». Ολοκληρώθηκε το 1995 και έπαιζαν Σβετλάνα Πανκράτοβα, Χάρρυ Κλυνν, Blaine L. Reininger, Kώστας Γκουσγκούνης, Απόστολος Σουγκλάκος, Ντίνος Ηλιόπουλος

Το 1996 ο Νίκος  γύρισε για λογαριασμό της ΕΤ2 την τηλεταινία “Το Παλτό”, μια ελεύθερη διασκευή του ομώνυμου διηγήματος του Νικολάι Γκόγκολ από τον ίδιο και την Ευγενία Λυρούδια με τους Ντίνο Ηλιόπουλο και Βασίλη Διαμαντόπουλο στους ρόλους του πελάτη και του ράφτη αντίστοιχα. Δύο χρόνια αργότερα γυρίζει για λογαριασμό της ΕΤ2, ένα ντοκιμαντέρ για τους Tuxedomoon με τον τίτλο “No Tears”.

Το 1999 ο  Screamin Jay Hawkins επισκέφθηκε την Ελλάδα και έδωσε δύο συναυλίες μετά από πρόσκληση του Νίκου Τριανταφυλλίδη, ο οποίος και κινηματογράφησε αυτές τις συναυλίες.  Δύο μήνες μετά, ο Hawkins πέθανε. Στην ταινία, εκτός από το ίδιο το  ταξίδι του Hawkins στην Αθήνα, υπάρχει σπάνιο υλικό από τις παλαιότερες εμφανίσεις του, καθώς και συνεντεύξεις ανθρώπων που τον έζησαν από κοντά. H ταινία απέσπασε το Πρώτο Βραβείο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και το Δεύτερο Κρατικό Βραβείο Ταινίας Τεκμηρίωσης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στα Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ.

Ήταν η ψυχή του συναυλιακού χώρου Gagagarin, όπου έγιναν πραγματικότητα κάποια live που αποτελούν ήδη μέρος της rock ιστορίας της πόλης. Εκεί γεννήθηκε και το άλλο του «παιδί», το φεστιβάλ Cult κινηματογράφου

Πρόσφατα προβλήθηκε από την ΕΡΤ σειρά ντοκιμαντέρ για τα στέκια της πόλης, ανάμεσα στα οποία κι αυτό για το θρυλικό «Ρόδον» της οδού Μάρνη.

http://webtv.ert.gr/katigories/politismos/03ian2016-rodon-live/

Η τελευταία του ταινία ήταν «Οι Αισθηματίες», ενώ τον τελευταίο καιρό ετοίμαζε ένα ντοκιμαντέρ για τα 90 χρόνια του ΠΑΟΚ.

(Η φωτογραφία και το βίντεο για το Cult festival είναι από το Flix.gr. Το βίντεο για το  "Ρόδον" από το WEBtv της ΕΡΤ)

 


mm
About Δημήτρης Σούλτας 575 Articles
Ο Δημήτρης Σούλτας εγεννήθη στη Θεσσαλονίκη, λίγο μετά την άφιξη του ηλεκτρισμού και μετά από 19 χρόνια κατέβηκε στην Αθήνα, με το τρένο το οποίο δεν είχε ανακαλύψει τον ηλεκτρισμό ακόμα και σήμερα. Είναι ιδρυτής του κινήματος του υπαρκτού σουλταφερτισμού και δημοσιογράφος που πιστεύει ότι ο κόσμος θα αλλάξει, απλώς δεν έχει βρει ακόμα το κατάλληλο δοκιμαστήριο.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*