19/05/2021

Ω! τάπερ μου αγαπημένο!


Ω! τάπερ μου, μονάκριβο μου

Σας θυμίζει κάτι ε;

Ο καθένας μας με κάποιο τρόπο εκτονώνει τα εσώψυχα του. Συνειδητό ή μη. Εδώ θα εξετάσουμε τον ‘’μη’’. Μπορείς να την πεις και ταπερολαγνεία ή βαζολαγνεία την μανία που είχα.

Όλα ξεκίνησαν όταν πρωτοέμεινα μόνη μου. Αθήνα, ένα σπίτι μόνο για εμένα! Η ανάγκη να επεκτείνω την τσαπατσουλιά μου στο έπακρο ήταν ακατάσχετη! Η μάνα όμως δεν ήταν πλέον από πίσω μου, να μαζεύει τα εσώρουχα που κείτονταν στο πάτωμα.

Κάπως έτσι, θες δε θες, ξεκινάς να είσαι τακτικός εκτός κι αν θες να σε φάνε τα σκουλήκια. Not.

Με το πέρασμα του χρόνου γίνεται συνήθεια… κάνεις και περήφανη την έρμη τη μάνα. Όταν άρχισαν όμως να προστίθενται προβλήματα που δεν περνούσαν από το χέρι μου να λύσω, ο εγκέφαλος άρχισε να κάνει τα δικά του και να βρίσκει παράδοξες διεξόδους.

Ανήμπορη λοιπόν να βάλω το εσωτερικό μου χάος σε τάξη, τι μου έμενε; Να βάζω τον χώρο μου σε τάξη και όταν το έκανα, ζούσα με την ψευδαίσθηση ότι όλα ήταν καλά. Κι αυτό το συναίσθημα έφθινε κάθε φορά γρηγορότερα. Σαν κάποιος να παραμόνευε για να το κλέψει.

Μια νευρωτική υποχόνδρια έπαιρνε μέρα με τη μέρα τη θέση της άλλοτε τσαπατσούλας και αναίσθητης.

Μην έχοντας τι άλλο να καθαρίσω και να συμμαζέψω επεκτάθηκα και στο εσωτερικό των ντουλαπιών. Εδώ κολλάνε και τα τάπερ.

Κατανάλωνα ώρες στο να τα χαζεύω! Όπως και τα βάζα. Στο supermarket, σε βιτρίνες, παντού! Ξεκίνησα να αγοράζω με μανία. Είχα απ' αυτά τα ρημάδια για όλες τις χρήσεις. Από βότανα και μπαχαρικά μέχρι βίδες και λαστιχάκια. Είναι αυτό που λένε «τα θέλεις όλα σε κουτάκια», στην κυριολεκτική του μορφή. Τα ντουλάπια μου ήταν ένας μικρός τακτοποιημένος θησαυρός για τον οποίο ένιωθα τεράστια τιμή. Όλα καλά μέχρι εδώ. θεωρητικά.

Το πρόβλημα έγινε αισθητό όταν πλέον τα ντουλάπια ήταν το μόνο μέρος στο οποίο ένιωθα γαλήνη. Τα άνοιγα χωρίς λόγο, τα χάζευα με τις ώρες. Πολλές φορές στεκόμουν ως άλλη Μπριζίτ και κάπνιζα μπροστά στην αφεντιά τους.

Ψυχαναγκασμός ή αλλιώς ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή Μανιοπαρορμητική Διαταραχή (Obsessive–compulsive disorder-OCD) .

Περιλαμβάνεται στην ομάδα των αγχωδών διαταραχών και αυτές με τη σειρά τους στην ευρύτερη ομάδα των νευρώσεων. Χαρακτηρίζεται είτε από ιδεοληψίες (obsessions) είτε από ψυχαναγκασμούς (compulsions)  είτε και από τα δύο, ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις που συνιστούν πηγή δυσφορίας για το άτομο και απασχολούν σημαντικό μέρος από το χρόνο του και από την επαγγελματική, κοινωνική και την συναισθηματική του ζωή. Το άγχος συνδέεται συχνά με τους ψυχαναγκασμούς, καθώς και με την αντίσταση σε αυτούς, και υποχωρεί αμέσως μόλις το άτομο ενδώσει στον καταναγκασμό. Οι περισσότεροι πάσχοντες αναγνωρίζουν τον παθολογικό χαρακτήρα αυτών των καταναγκασμών καθώς και ότι είναι ανούσιοι και υπερβολικοί, ωστόσο κρίνεται εξαιρετικά δυσχερές από τους ίδιους να τους σταματήσουν. Η κατάθλιψη εμφανίζεται συχνά είτε πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων είτε ταυτόχρονα με αυτά.

Σταδιακά γίνεται το ναρκωτικό σου. Σε αφυδατώνει και σου ρουφάει τη ζωή. Επεκτείνεται χωρίς να το πάρεις γραμμή σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής σου δημιουργώντας σου αναπηρία ,όταν πια με την παραμικρή αταξία γύρω σου χάνεις τον έλεγχο. Και φυσικά πέρασα και στην κατάθλιψη. Ω! ναι. Αυτό το δαίμονα.

Τότε λίγο λίγο ξεκινούν οι ενοχλήσεις και τα σφιξίματα στο στομάχι, οι δύσπνοιες, τα αγοραφοβικά σοκ, οι βουλιμίες ή οι αφαγίες μέχρι που φτάνεις σε κρίσεις πανικού, αν δεν συνειδητοποιήσεις τι προκαλείς στον εαυτό σου, ώστε να αναζητήσεις βοήθεια.

Ναι, μην περιμένεις να φτάσεις σε τέλμα πρώτα. Ζήτα βοήθεια στην αρχή του.

Άλλαξα 2-3 αλλά τον βρήκα. Τον κατάλληλο και στα μέτρα μου ψυχοθεραπευτή. Και το πρόβλημα ήταν πολύ πιο βαθύ και καλοδουλεμένο μέσα στα χρόνια. Ήταν αυτή η τελειομανία που είχα έμφυτη από παιδί, αυτό το υπερεγώ που είχε καλλιεργηθεί τόσο επιμελώς, αυτός ο φόβος του να μην εκτεθώ, μην απορριφτώ, μην με κακολογήσουν. Αυτό το ‘’τι θα πει ο κόσμος;’’.

Ήταν ζόρικο. Ακόμη είναι. Αλλά αποδεικνύω μέρα με τη μέρα ότι έχω γερό στομάχι και αποδέχομαι ότι όλα είναι για εμάς. Καλά και άσχημα. Η ουσία είναι που επιλέγεις να εστιάσεις. Και ναι, υπάρχει πάντα επιλογή. Και δεν είναι απαραίτητα άσπρη η μαύρη.

Α! Και το νου σας, ε… Τα τάπερ είναι ύπουλα.

(Συνολικές Επισκέψεις 363, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Εβίτα Ευδοκιάδου 1 Article
Η Εβίτα Ευδοκιάδου γεννήθηκε κάπου εκεί στο Βορρά και αυτό που θυμάται να της λένε μια ζωή είναι «Winter is Coming». Αλλά αυτή βαρέθηκε να τον περιμένει (τον χειμώνα ντε) και κατέβηκε στην Αθήνα μπας και βρει καμιά απ’ τις υπόλοιπες εποχές. Ασχολείται λίγο με απ’ όλα. Όσο για την επιτυχία αυτών, θα εξαρτηθεί.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*