21/09/2020

Θοδωρής Αθερίδης, Είμαι ένας εξωστρεφώς εσωστρεφής

Θοδωρής Αθερίδης

Η κουβέντα τελειώνει και μου λέει: «κόλλα το!». Ένα στοίχημα που προηγήθηκε πριν πατηθεί στο μαγνητοφωνάκι το «rec» κερδήθηκε, ουσιαστικά, από τον Θοδωρή Αθερίδη.

Αντίθετα, οι δύο παλάμες που ενώθηκαν στιγμιαία παράγοντας τον χαρακτηριστικό ήχο, είχαν νικητή τη συνεργασία. Ίσως (και) σ’ αυτή την έννοια, πιθανολογώ, ότι στηρίζεται το καλλιτεχνικό οικοδόμημα που τον οδηγεί σε επιτυχίες, είτε στο θέατρο, είτε στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη.

Αυτό επιβεβαιώνεται, τουλάχιστον, από τη σκηνική σύμπραξή του στο «Art» της Γιασμίν Ρεζά με τον Άλκη Κούρκουλο και τον Γιώργο Πυρπασόπουλο στη σκηνή του Μικρού Παλλάς, μια παράσταση που φέρει, και φέτος, τη σκηνοθετική του υπογραφή.

Για έναν πίνακα «αδειανό», για μια «Ελένη», η οποία ίσως ξανάρθει, μιλήσαμε μεταξύ άλλων με τον Θοδωρή Αθερίδη, που ετοιμάζεται να δοκιμαστεί και, πάλι, στο αρχαίο δράμα, ονειρεύεται να κάνει ταινία τη ζωή ενός κορυφαίου Έλληνα επιστήμονα, εξηγεί γιατί ποτέ δεν θα έκανε μήνυση σε κριτικούς, όπως ο Γιάννης Σμαραγδής, κι αποκαλύπτει τη μεγαλύτερη πλάνη που έχουν οι θαυμαστές του γι’ αυτόν.

 Το «Art» έχει χαρακτηριστεί ως «άγριο ματς», σαν «μια μονομαχία σαλονιού που καταλήγει σχεδόν σε ψυχογράφημα», παράλληλα, η ίδια η Ρεζά προτιμά να το αποκαλεί «ένα δράμα αστεία γραμμένο». Εσείς πώς το προσεγγίσατε σκηνοθετικά;

Εγώ το προσέγγισα ως μια κωμωδία φίλων. Είναι ένα ανέκδοτο, το οποίο βαθαίνει τόσο πολύ σε βαθμό που τρομάζει. Φλερτάρει με τη φράση του Νίτσε «Όταν κοιτάς την άβυσσο, να ξέρεις ότι κι η άβυσσος αρχίζει να σε κοιτά», γιατί όταν αρχίζουν κι εμβαθύνουν οι άνθρωποι στις σχέσεις τους και στο τι θέλει ο ένας από τον άλλον, εκεί χρειάζεται ωριμότητα κι υπευθυνότητα. Εξαρχής, το αντιμετωπίσαμε σαν μια κωμωδία με βάθος.

Λέτε ότι όταν γράφετε ένα έργο έχετε στο μυαλό σας τους ηθοποιούς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όταν διαβάσατε το έργο ίσχυε το ίδιο ή προϋπήρχε η τριάδα και ψάχνατε έργα;

Ναι, βέβαια. Βασικά ο πρώτος που σκέφτηκα ήταν ο Άλκης(Κούρκουλος) και μετά από κοινού επιλέξαμε, δια βοής, τον Γιώργο (Πυρπασόπουλο).

Μέσα στο έργο βλέπουμε και πόσο υποκειμενική είναι τελικά η κρίση για ένα καλλιτεχνικό προϊόν. Παλιότερα είχατε δηλώσει: «Ωραία τέχνη σημαίνει απολαυστική για όλους σε ένα πρώτο επίπεδο, ευδιάκριτη ακόμα και σε παιδί δημοτικού. Αν κάτι είναι πραγματικά καλό ο άλλος θα το απολαύσει ακόμα κι αν δεν το καταλάβει». Αυτή παραμένει η άποψή σας για την τέχνη;

Ναι, η υψηλή τέχνη είναι προσβάσιμη από τους πάντες. Υψηλή τέχνη είναι ο Μάνος Χατζιδάκις, δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο, που να μην του αρέσει ο Χατζιδάκις. Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα. Από εκεί και πέρα, δεν σημαίνει πως ότι δεν αρέσει σ’ όλους δεν είναι τέχνη, δεν είναι υψηλή τέχνη, ίσως.

Η Ρεζά, αν και γυναίκα, έχει γράψει μια κωμωδία για το αντίθετο φύλο. Θα σας ενδιέφερε να κάνετε κι εσείς το αντίστοιχο;

Νομίζω ναι. Μου έχουν πει ότι γράφω καλά τους γυναικείους χαρακτήρες.

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη και δείτε τις φωτογραφίες στο ρεπορτάζ της Γιώτας Δημητριάδη / Τέχνες-Plus

 

(Συνολικές Επισκέψεις 97, 1 επισκέψεις σήμερα)
Therapy?- Cleave, Δισκοκριτική από τον Πάνο Γιάννόπουλο
CURTIS HARDING – WHERE WE ARE, το τραγούδι της Τρίτης (Video)

mm
About Texnes Plus 207 Articles
Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο…

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*