Ο Βύρωνας Τσουράπης είναι ένας νέος μουσικός και τραγουδοποιός, που τον γνωρίσαμε και κάναμε «παρέα» μαζί του μέσα από την σούπερ μπαντα εξαιρετικών μουσικών στην εκπομπή «Μουσικό Κουτί» με τον Νίκο Πορτοκάλογλου.
Γράφει τις δικές του μουσικές του και το Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου, επιστρέφει στη σκηνή τυο Σταυρού του Νότου με την παράσταση «Δυνατά» μαζί με τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη. Ετοιμάζει τον δικό του δίσκο και ήδη τα δυο single που κυκλοφορούν κερδίζουν την αγάπη του κοινού.
Πέραν όμως από τα μουσικά του τάλαντα, διαθέτει μια ευγένεια και ένα ήθος που κερδίζουν τον συνομιλητή του.
Με αυτές τις αφορμές κάναμε την «κουβέντα» που ακολουθεί!
Είσαι ο Βύρωνας (Τσουράπης) από το «Μουσικό κουτί» – Πώς σε βοήθησε να φτάσεις το όνειρό σου η συμμετοχή σου στην εκπομπή;
Το οτιδήποτε κάνουμε στη ζωή μας μας φέρνει πιο κοντά στα όνειρά μας. Η εκπομπή έφερε αναγνωρισιμότητα σε ένα βαθμό, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι γνώρισα πολλούς από τους σημαντικότερους ανθρώπους που ασχολούνται σήμερα με αυτό που λέμε μουσική, κάποιοι από τους οποίους είναι και ο λόγος που ακολούθησα αυτή την πορεία. Είμαι πολύ ευγνώμων.
Συνεχίζεις όμως τις εμφανίσεις σου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και όπως σας έχω δει σε Live παρακολουθώ μια κεφάτη ισότιμη παρέα που μας κάνει να περνάμε καλά. Έχεις σκεφτεί ποιο θα είναι το επόμενό σου βήμα;
Δεν σκέφτομαι πάρα πολύ το επόμενο βήμα γιατί συνήθως κάνω αρκετά πράγματα παράλληλα. Καταρχάς είμαι σε πυρετώδεις προετοιμασίες για την κυκλοφορία του δεύτερου προσωπικού μου δίσκου τον οποίο ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας καθώς τα δύο πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ως singles αγαπήθηκαν πολύ. Επίσης, παράλληλα με τις εμφανίσεις μου δίπλα στον Νίκο Πορτοκάλογλου κάνω και προσωπικά live αλλά κι άλλες συνεργασίες με πολύ αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Φέτος το χειμώνα συνεργάζομαι με το Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη και ανυπομονώ να επιστρέψουμε με την παράσταση μας «Δυνατά» στον Σταυρό του Νότου το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου, μετά τις προηγούμενες επιτυχημένες μας εμφανίσεις σε Αθήνα και επαρχία. Επίσης, ετοιμάζουμε ένα πολύ ιδιαίτερο ακουστικό ντουέτο με το Στάθη Δρογώση για τα Σάββατα του Μαρτίου στο κέντρο της πόλης! Τέλος, από τα τέλη Μαΐου ξεκινάμε την καλοκαιρινή περιοδεία μας με τον Γιάννη Κότσιρα και τον Νίκο Πορτοκάλογλου.
Πώς αντιδρά το κοινό στα Live στα καινούργια σου τραγούδια; – Πώς αντιλαμβάνεσαι τις αντιδράσεις τους;
Είμαι πολύ τυχερός γιατί μέχρι στιγμής ο κόσμος στις συναυλίες έχει αγκαλιάσει τα τραγούδια μου και φαίνεται να τα αγαπάει από το πρώτο άκουσμα. Νομίζω ότι εκτός από τα παλιά και γνώριμα και τις διασκευές ο κόσμος έχει όρεξη κι ανάγκη να ακούσει και νέα πράγματα, νέες προτάσεις. Τουλάχιστον μιλώ για το κοινό που έρχομαι εγώ σε επαφή μέσα από τις συναυλίες αλλά και μέσα από τα μηνύματα που λαμβάνω στα social media. Αυτό μου δίνει και δύναμη για να είμαι ενεργός δημιουργικά και γενικότερα ελπίδα για το μέλλον.
Έχεις βρεθεί αναγκασμένος να παίξεις σε κοινό μέρα που ήσουν «ανάποδος»/στενοχωρημένος, άκεφος; Πώς το αντιμετώπισες;
Έχει συμβεί αρκετές φορές μέχρι τώρα. Το αντιμετώπισα με τον τρόπο που αντιμετωπίζω γενικότερα τις δυσκολίες που έρχονται στο δρόμο μου, παίζοντας μουσική. Ένας από τους κύριους λόγους που ασχολήθηκα με τη μουσική ήταν γιατί βρήκα μέσα σε αυτή ένα καταφύγιο από όλα τα πράγματα που με δυσκολεύουν, με ενοχλούν ή ακόμα και με φοβίζουν.
Από πού παίρνεις αφορμές για τα τραγούδια που γράφεις;
Από το οτιδήποτε. Από κάτι που είδα, διάβασα, άκουσα, από κάτι που με εντυπωσίασε, με φόβισε, με εξόργισε. Ακόμα κι από ένα όνειρο, μία ταινία ή ένα τραγούδι. Τα τραγούδια μου είναι καταγραφή συναισθημάτων, προβληματισμών και γεγονότων, περασμένα πάντα από το φίλτρο της δικής μου οπτικής.
Ο «Κροίσος» είναι δώρο σε ένα κορίτσι, όπως έχεις πει, τη γυναίκα και μάνα του αγοριού σας. Τι χρειάζεται ένας άνθρωπος για να νιώσει «Κροίσος»;
Η αλήθεια είναι ότι ο «Κροίσος» γράφτηκε σε μία περίοδο που ήμουν αρκετά «στριμωγμένος» οικονομικά. Ήθελα να κάνω ένα όμορφο δώρο Χριστουγέννων και έτσι προέκυψε το τραγούδι. Ένας άνθρωπος για να νιώσει Κροίσος πρέπει να ανοίξει τα μάτια του να δει και να συνειδητοποιήσει τους θησαυρούς που τον περιβάλλουν. Και θησαυροί δεν είναι απαραίτητα τα ακριβά αντικείμενα και οι πολυτέλειες αλλά τα μικρά και όμορφα καθημερινά πράγματα που καταλαβαίνουμε πόσο πολύτιμα είναι μόνο όταν τα χάνουμε. Πάνω από όλα όμως ο μεγαλύτερος θησαυρός μας είναι οι άνθρωποι που έχουμε γύρω μας. Η πραγματική, ανεκτίμητη και αναντικατάστατη περιουσία μας είναι οι άνθρωποι της ζωής μας.
Μέσα σε αυτό το κλίμα γράφτηκε ο «Κροίσος» και με αυτή την φιλοσοφία της απλότητας ενορχηστρώθηκε, οπτικοποιήθηκε και κυκλοφόρησε.
Παρακολουθείς την κοινωνική επικαιρότητα και πώς επηρεάζει τα τραγούδια που γράφεις;
Απόλυτα! Παρακολουθώ τις εξελίξεις και με προβληματίζουν πολύ. Μέσα στα περισσότερα, αν όχι σε όλα, τα τραγούδια μου υπάρχει κοινωνικός προβληματισμός και πολιτική ματιά σε όλα αυτά που με απασχολούν. Αυτό γίνεται είτε εμφανώς είτε σε ποιο βαθιά επίπεδα μέσα στα τραγούδια μου. Πάντα υπάρχει ένα τέτοιο στοιχείο ή σχόλιο εκεί κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.
Στούντιο πρόβες/δημιουργία ή Live με κοινό. Τι από τα δύο σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα;
Δεν μπορώ να διαλέξω. Είναι και τα δύο μαγικές στιγμές που με γοητεύουν πολύ! Επίσης, το ένα δεν έχει λόγο ύπαρξης χωρίς το άλλο. Γράφω τραγούδια για να τα μοιράζομαι με τον κόσμο σε συναυλίες μου και στις συναυλίες μου περνάω πολύ καλύτερα όταν τραγουδάω τα δικά μου τραγούδια. Το ένα τροφοδοτεί το άλλο.
Θα πήγαινες σε ριάλιτι τραγουδιού προκειμένου να δείξεις τη δουλειά και τις δυνατόητές σου και να αναδειχτείς;
Όταν ήμουν νεότερος είχε περάσει από το μυαλό μου κυρίως γιατί όταν ξεκινάς δεν έχεις ιδέα ποιον δρόμο πρέπει να πάρεις και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να πλησιάσεις τα όνειρά σου. Δεν το έκανα, περισσότερο από ένστικτο, και δεν το μετανιώνω. Σίγουρα με το μυαλό που έχω τώρα δεν θα έμπαινα στην διαδικασία γιατί είναι ένας δρόμος ο οποίος ούτε μου πάει και ούτε θα μπορούσα να τον υποστηρίξω.
Καθώς είσαι μπαμπάς, τι σε τρομάζει όταν συναναστρέφεσαι άλλους γονείς; Βλέπεις δικά σου «λάθη»;
Τα λάθη είναι πολλά διότι γονιός γίνεσαι, δεν γεννιέσαι. Το όλο στοίχημα όμως είναι να είσαι έτοιμος να τα βλέπεις, να τα αναγνωρίζεις και να τα διορθώνεις. Μόνο έτσι θα γίνεσαι καλύτερος. Άλλωστε όπως εσύ μαθαίνεις πράγματα στο παιδί σου και το εκπαιδεύεις έτσι και αυτό σε εκπαιδεύει να είσαι γονιός. Και μιλάμε για δια βίου εκπαίδευση καθώς το παιδί εξελίσσεται συνεχώς και σε εκπλήσσει συνεχώς. Πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε καλοί και επιμελείς μαθητές στα μαθήματα που μας παραδίδουν τα παιδιά μας.
Πώς ηρεμείς και τι κάνεις για να ξεσκάσεις;
Συνήθως ηρεμώ παίζοντας μουσική μόνος μου ή βγαίνοντας με τους δικούς μου ανθρώπους, οικογένεια και φίλους. Η αλήθεια είναι πως μου λείπουν και τα δύο πολύ λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας, αλλά προσπαθώ να ξεκλέβω χρόνο γιατί είναι σημαντικό για την διατήρηση της ισορροπίας μέσα μου.
Ποιο τραγούδι άκουσες, κάποτε, και είπες: να αυτό θα ήθελα να κάνω κάποια στιγμή στη ζωή μου;
Δεν μπορώ να σου απαντήσω συγκεκριμένα γιατί όσο με θυμάμαι αυτό θέλω να κάνω και αυτό κάνω. Από προσχολική ηλικία θυμάμαι να στήνω στη σειρά τα τάπερ της γιαγιάς μου και να παίζω αυτά τα αυτοσχέδια τύμπανα με ξύλινες κουτάλες. Άκουγα μουσική μετά μανίας και προσπαθούσα να ξεχωρίσω τα όργανα και τι έκανε ένα τραγούδι ελκυστικό και τι απωθητικό στα αυτιά μου. Άκουγα από Beatles και Σαββόπουλο μέχρι Λιλιπούπολη και Στράτο Διονυσίου.
Ποια είναι πέντε τραγούδια που απαρτίζουν το βιογραφικό σου;
- Ο χορός των μπιζελιών (Λιλιπουπολη)
- Girl (the Beatles)
- Key to the highway (Big Bill Broonzy)
- 2 minutes to midnight (iron maiden)
- Σχήμα Λόγου (Μαχαιρίτσας/Κατσιμίχες)
- *Bonus track: Shine on you crazy diamond (Pink Floyd)
Και εννοείται όλα τα δικά μου που είναι ουσιαστικά το ημερολόγιο της ζωής μου.
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε μια πενταετία;
Γκριζομάλλη..!
Τι φοβάσαι και πώς καταπολεμάς τους φόβους σου;
Γενικά δεν είμαι άνθρωπος που φοβάται ιδιαίτερα. Ανησυχώ, προσέχω και προσπαθώ να προβλέψω πράγματα. Έχω όμως δύο μεγάλους φόβους που και μόνο στην σκέψη τους παγώνω. Ο ένας είναι η απώλεια των δικών μου ανθρώπων και ο δεύτερος είναι ο πόλεμος. Προσπαθώ να τους καταπολεμήσω με το να αποφεύγω να τους σκέφτομαι… δεν το συστήνω σαν μέθοδο, για να είμαι ειλικρινής.
Γιάννης Καφάτος
