19/09/2021

Υπάρχουν παλιομοδίτικες ευχές ή ευχές που βγαίνουν από μέσα μας;

Υπάρχουν παλιομοδίτικες ευχές

Περπατούσα στην Ερμού, πρώτη του χρόνου.

Παγωνιά και κόσμος που περπατούσε. Ανάκατα. 

Βράδυ. Τα φωτάκια των Χριστουγέννων κρατούσαν ακόμη τη λάμψη της γιορτής. 

Πίσω μου ένιωσα να περπατάει, αρκετά κοντά μου, κάποιος ή κάποια. 
Χτύπησε το κινητό του. Ήταν ένας νεαρός. 
Τον άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο και έστησα αυτί. 
Γιατί; 
Γιατί είμαι περίεργος, είναι ίσως και η φύση της δουλειάς μου, γιατί δεν είχα άλλο διάθεση να ακούω τις δικέ μου σκέψεις. 
«Καλή χρονιά ρε φίλε! Με υγεία, τίποτα άλλο. Μόνο υγεία. Ναι περάσαμε καλά, ήσυχα, αλλά καλά. Αφού έχουμε την υγεία μας θα τη βγάλουμε. Ναι, έτσι όπως τα λες. 
Άντε τα λέμε. Να είμαστε καλά».
Έκλεισε το τηλέφωνο, κι εγώ χαλάρωσα το βηματισμό  μου γιατί η περιέργειά μου μεγάλωσε. 
Ήθελα να συνδέσω πρόσωπο με λόγια. 
Ποιος ήταν αυτός που μιλούσε για τις πρωτοχρονιάτικες ευχές όπως η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου! Όπως κι εγώ. 
Με προσπέρασε. Η περιέργεια μου ήταν πιο δυνατή από την παγωνιά που με περόνιαζε. 
Ήταν ένα νεαρό αγόρι. Με το hood, τα χαλαρά παπούτσια, φόρμα, περπάτημα ανάλαφρο, χαρούμενο. Κρύωνε κι αυτός όπως όλοι όσοι περπατούσαμε στο δρόμο εκείνη την ώρα, αλλά ήταν ανάλαφρος. Όσο τον έβλεπα να απομακρύνεται, γιατί τελικά περπατούσε πιο γρήγορα από μένα – μια που δεν είχα λόγο πλέον να κονοστέκομαι στο κρύο – συνέχιζα να ακούω την καθαρή φωνή του όταν έλεγε: μόνο υγεία, τίποτα άλλο! 
Ναι τελικά όλοι μας κάνουμε τις ευχές που κάποτε τις έκαναν οι «μεγάλοι» κι εμείς που μεγαλώσαμε και οι άλλοι που μεγαλώνουν, αλλά ακόμη είναι σε μικρότερη «πίστα». 
Πάντα το σκέφτομαι αυτό. Γίνομαι οι γονείς μου; Καλά μπορεί να ισχύει για μερικά ή για πολλά θέματα, αλλά στις ευχές είναι σίγουρο. Κι εγώ έτσι εύχομαι, και δεν το κάνω από συνήθεια, το εννοώ. 
Παλιά νόμιζα ότι αντιγράφω αυτά που άκουγα από τη γιαγιά μου. Παλιομοδίτικες ευχές. Αλλά όχι το εννοώ!
Δεν υπάρχουν παλιομοδίτικες ευχές! Υπάρχουν αυτές που γεννιούνται από αυτά που ζούμε!
Και είναι το σωστό. Αυτή η υγεία είναι το παν. Να την έχουμε για να μπορούμε να αγωνιζόμαστε, να προσπαθούμε, να στεκόμαστε στα πόδια μας, να στηρίζουμε τους φίλους μας. 

Αλλά και οι ευχές ρε φίλε, πρέπει να βγαίνουν από μέσα, από βαθιά κι όχι απλώς να σχηματίζονται από φθόγγους μέσα στο στόμα. 

Υγεία λοιπόν! Μέσα από την καρδιά μου! 

Γιάννης Καφάτος
(Συνολικές Επισκέψεις 294, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1932 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*