Κάνω Follow & Like στον Γιώργο Παπαπαύλου

Favorite

Γεννήθηκα στην Πάτρα. Ζω στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασα Νομική και υποκριτική στην Αθήνα  και έχω κάνει μεταπτυχιακό στις Παραστατικές Τέχνες. Έχω συνεργαστεί με αρκετούς σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς.. Αλλά και με μερικούς ασήμαντους. Μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω, να παίζω επιτραπέζια, να συναντώ τους φίλους μου στο σπίτι μου ή στα δικά τους, να ανακαλύπτω νέες γεύσεις. Αυτή τη στιγμή παίζω στην παράσταση «2 πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα» στο θέατρο Εν Αθήναις.
Είμαι μέλος της συντακτικής ομάδας του προγράμματος «Θυμέλη» που εκπονεί το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου σε συνεργασία με την Ακαδημία Αθηνών για τη δημιουργία ενός Πολυμεσικού Λεξικού για τις Παραστατικές Τέχνες.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Αν δεχθούμε(που το δέχομαι απόλυτα) ότι η καλλιτεχνική δημιουργία είναι επάγγελμα και πρέπει να σε αμοίβει καλά, τότε όχι μόνο δεν είναι φιλόξενη αλλά είναι εχθρική.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Δεν νομίζω ότι θα ήθελα να ζω αλλού, την αγαπώ την Αθήνα και την συνήθισα. Αλλά θεωρω υπερ-πόλεις το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Στοκχόλμη. Βέβαια τις επισκέπτομαι ως τουρίστα φαντάζομαι ότι δεν θα είναι πολύ εύκολο να ζεις εκει.

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Με βρίσκεις σε μια περίοδο της ζωής μου που θέλω να πω ευχαριστώ στο Γιώργο(εμένα) για την ανθεκτικότητά του, την μαχητικότητα του και την τίμια στάση του. Αλλά θέλω να πω και ένα ευχαριστώ στην ψυχοθεραπεύτριά μου!

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Σίγουρα όχι για ένα αυτοκίνητο, και μόνο που διαβάζω την πρόταση με πλημμυρίζει μιζέρια. Για ταξίδι θα σου ελεγα ότι δεν θα έκανε αιματηρες οικονομίες αλλά θα δούλευα σκληρότερα και περισσότερο για το καταφέρω.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…τους ανθρώπους που τη «βιάζουν» καθημερινά!

Στην Αθήνα λατρεύω…
την ίδια την Αθήνα και όσους τη σέβονται!

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Διορθώνω τη φράση «έχω σοσιαλ άρα ΝΟΜΙΖΩ ότι υπάρχω». Δεν θέλω όμως να είμαι αφοριστικό γιατί τα μέσα εξασφαλίζουν μια σύνδεση,που φυσικά δεν υποκαθιστά τη φυσική παρουσία αλλά έχει και ωφέλη αν χρησιμοποιηθεί σωστά και με μέτρο.

Φωτο: Ελπίδα Μουμουλίδου

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Απ Κανέναν από τους δύο αλλά θα σου πω ότι στον αγενή υπάρχει περίτπωσγ ν επιτεθώ. Ο τσιγκούνης είναι μεγάλη απογοήτευση, ξενερώνω και λίγο τον λυπάμαι.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Δεν με φαντάζομαι. Δεν θέλω. Εύχομαι μόνο να είμαι υγιής!

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;

Αλλάζει αυτό ανάλογα με το τι έχει προηγηθεί και με το τι έρχεται…Τον τελευταίο καιρό αυτό που κυριαρχει δεν είναι μια σκέψη αλλά ένα συναίσθημα, κοίμαμαι και αισθάνομαι ευγνώμων.

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Δεν είναι ένα…αλλά πίσω από όλα αυτά αυτό που κυριαρχεί είναι το πόσο έχουμε ασχοληθεί με μας, πόσο έχουμε δουλέψει με τις αμυνές μας, τα τραύματά μας, τις πεποιθήσεις μας…όταν αυτά είναι κατά το δυνατόν σε μια συμφιλίωση και θεραπεία τότε μπορούμε ευκολότερα να ερωτευόμαστε τους σωστούς ανθρώπους και αφού συμβεί αυτό ο έρωτας με τον ίδιο άνθρωπο να ερχεται να φεύγει να ξαναερχεται, να μεταμορφώνεται  σε κατι πιο βαθύ. Αλλά ακόμα και να τελειώσει θα τελειώσει με έναν τρόπο που δεν θα είναι πληγωτικός για κανέναν. Δεν μπορεί να έχεις πραγματικά ερωτευτεί και αγαπήσει κάποι@ και να σε έχει ερωτευτεί και αγαπήσει και αυτ@ και μετά να τ@ μισείς. Δεν γίνεται.

Αν ήσουν τραγούδι  και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Ο Άμλετ είναι ένα βιβλίο που κάπως με περιέχει

Τραγούδι δεν είναι ένα…είναι πολλά….ας πω όμως το Shoulda του Jamie Woon

Βρείτε τον Γιώργο στο instagram

Διαβάστε την κριτική της παράστασης «2 πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα» στο λινκ

Φωτό: Χρήστος Συμεωνίδης

Σχόλια

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top