Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Βόλο το 1987. Το 2005 μετακόμισα στην Αθήνα για να σπουδάσω ηλεκτρική κιθάρα στο τμήμα μοντέρνας μουσικής του Φίλιππου Νάκα, και αργότερα συνέχισα με σπουδές στη μουσική τεχνολογία και παραγωγή, όπου ασχολήθηκα πιο σοβαρά με την ηχοληψία και τον ήχο. Κάπου το 2008, μέσα από τη γνωριμία μου με τους Dustbowl, απέκτησα και την καλλιτεχνική μου ταυτότητα ως John Hardy, εστιάζοντας στο pedal steel guitar –ένα όργανο σπάνιο στην Ελλάδα αλλά με έντονη ηχητική ταυτότητα, το οποίο με ακολούθησε σε πολλές συνεργασίες απο εκεί και πέρα.
Έχω δουλέψει με καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως οι Thee Holy Strangers, Simon Bloom, John Hardy & The Birds of Paradise, Robert Sin, και παράλληλα έχω συμμετάσχει σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, κάνοντας μουσική και sound design.
Σήμερα εργάζομαι ως βιομηχανικός σχεδιαστής σε εταιρεία ξύλινων κατασκευών και επίπλων – ένας δημιουργικός χώρος που με γεμίζει, κι έτσι η μουσική έχει γίνει πια το πιο όμορφο χόμπι μου.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Η Αθήνα έχει τα πάντα — χώρους, ανθρώπους, επιρροές — οπότε, είναι φιλόξενη για την καλλιτεχνική δημιουργία, αναγκαστικά. Από την άλλη, το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να αφομοιώσει και να στηρίξει αυτή τη δημιουργία, ιδιαίτερα για τα διαφορα μουσικά είδη. Θεωρώ ότι υπάρχει έλλειψη στην ύπαρξη ζωντανών σκηνών για διαφορετικά μουσικά είδη, κάτι που θα μπορούσε να δίνει την δυνατότητα στούς μουσικούς να ζουν από την τέχνη τους, ειδικά όσοι κινούνται σε πιο εναλλακτικές κατευθύνσεις.
Δεν είναι εύκολο και δεν είναι μόνο η έλλειψη μουσικών σκηνών, αλλά και κοινού. Η λαϊκή και η «λαϊκογενής» μουσική, όπως και το μοντέρνο ελληνικό τραγούδι, έχουν ακόμη ενεργό ακροατήριο και φυσική ροή – και αυτό είναι απόλυτα λογικό. Όμως για τους υπόλοιπους, το περιβάλλον παραμένει απαιτητικό και συχνά ασταθές.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Κοίτα υπάρχουν άπειρα μέρη σε αυτό τον κόσμο που θα μπορούσα να με φαντάστω αλλά, πάντοτε, η πρώτη επιλογή που έρχεται στο μυαλό μου είναι τα πάτρια εδάφη, κάπου στο Πήλιο!
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Το πρώτο και μεγαλύτερο «ευχαριστώ» το χρωστάω στους γονείς μου. Ήταν αυτοί που με στήριξαν απόλυτα στην απόφασή μου να ασχοληθώ με τη μουσική και μου έδωσαν την πολυτέλεια να αφιερωθώ σ’ αυτήν αποκλειστικά, χωρίς να χρειάζεται να τη συνδυάζω με άλλες δουλειές για να τα βγάλω πέρα. Η οικονομική τους υποστήριξη μεταφράστηκε σε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: σε χρόνο. Και ο χρόνος είναι απαραίτητος για να διαμορφωθεί ένας μουσικός, να μάθει, να πειραματιστεί, να εξελιχθεί. Αν χρειαζόταν να δουλεύω 8ωρο από τα πρώτα μου βήματα, δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα να κρατήσω τη μουσική ως το υπέρτατο αγαθό – αυτό για το οποίο ήμουν διατεθειμένος να δώσω τα πάντα.Επίσης, ενα μεγάλο «ευχαριστώ» σέ ολους τους ανθρώπους που συνεργαστήκαμε και θέλησαν να δώσουν μια ευκαιρία σε εμένα, και στο όργανο που λέγεται pedal steel, να ακουστει σε ένα ευρύτερο κοινό.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Μόλις επέστρεψα απο ένα ταξίδι στην Ιρλάνδια(που ήταν φανταστικά) οπότε, αφού επιστρέψαμε πίσω στην καθημερινότητα μας, και τα τελευταία χρόνια κινουμαι με ενα αμάξι 20ετίας, σε αυτή τη φάση, θα επέλεγα το αμάξι! Ζούμε και στον καπιταλισμό ρε γαμώτο.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Την κίνηση, να βλέπω την κουραση στα μάτια των ανθρώπων και τη γενικότερη νευρικότητα της κοινωνίας.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Τις όμορφες γειτονιές, τα ωραία φαγητά και τους «ανοιχτούς ανθρώπους», τόσο σε ιδέες, όσο και σε έκφραση.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω»… Αρχικά, άς ξεκινήσουμε ότι δεν θα ήθελα να υπάρχει αυτή η φράση.Θεώρω ότι πιο τραγικό, το γεγονός ότι έχουμε αφεθει σε όλο αυτο το τσίρκο που ονομάζεται σοσιαλ, και έχουμε αφήσει την όποια πλατφόρμα να μπορει να διαμορφώσει την αλληλεπίδραση μας με τον κόσμο και την πραγματικότητα.
Προσωπικά, προσπαθώ όσο γίνεται, να τα βγάλω απο τη ζωή μου η αλλιώς να τα κρατήσω, σε έναν υγιή βαθμό, οσον αφορά την επαφή μου με καλλιτέχνεςκαι τις δημιουργίες τους, και γενικότερα τους ανθρώπους, που μέσω των σοσιαλ, προσφέρουν γνώση και έμπνευση για ουσιαστικά ή πρακτικά ζητήματα.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή, διότι η αγένια κρύβει επιθετικότητα, και πολλές φορές, έλλειψη ενσυναίσθησης, κατι που για εμένα είναι απο τα μεγαλύτερα red flag για έναν άνθρωπο.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δυσκολεύομαι να απαντήσω, καθώς η πραγματικότητα έχει ερθει άπειρες φορές και ακυρώνει την φαντασία μου οπότε, για να μην απογοητεύομαι, βάζω πιο μεγάλους χρονικούς ορίζοντες για την φαντασία μου.
Στη «φαντασία» μου, έχω άπειρο χρόνο να ασχοληθώ με την μουσική μου και με τη δημιουργία γενικότερα, σε ενα ήρεμο περιβάλλον, με σύμμαχο (και όχι εχθρό) τον χρόνο, κάπου κοντα στη φύση.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Το πότε, και το πώς, θα γίνει η «φαντασία» μου, πραγματικότητα!
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η καθημερινότητα, η ρουτίνα και ο παλιός-καλός καπιταλισμός που μεγαλώσαμε!
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν τραγούδι, αυτή την περίοδο, θα ήμουν το “Talkin‘ Like You (Two Tall Mountains)” της Connie Converse — ένα κομμάτι μοναχικό αλλά γαλήνιο, απο μιά «βασανισμένη» ψυχή.Ένα τραγουδι που μιλάει(για εμένα) για τις διαφορετικές οπτικές γωνίες που μπορεί να υπάρχουν σε οτιδήποτε γύρω μας.
Αν ήμουν βιβλίο, θα ήμουν το “The Best That Money Can’t Buy: Beyond Politics, Poverty, & War” του Jacque Fresco. Ένα βιβλίο που θέτει σοβαρά ερωτήματα για το πού πάμε ως ανθρωπότητα και τι πρέπει να αλλάξουμε, αν θέλουμε ναέχουμε βιώσιμο μέλλον πέρα από το χρήμα, την πολιτική και τις κοινωνικές ανισότητες.
Γενικά, έχω απομακρυνθεί από τα μυθιστορήματα και τη φανταστική λογοτεχνία, γιατί θεωρώ πως σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να στραφούμε σε πρακτικά και επιστημονικά ζητήματα. Η ανθρώπινη φαντασία είναι ιερή, αλλά έχει γίνει πεδίο εκμετάλλευσης από πολιτικούς, κυβερνήσεις και media – παραδοσιακά και social – για σκοπούς που δεν υπηρετούν το κοινό καλό. Και ο μόνος τρόπος να απαντήσουμε, είτε ως άτομα είτε ως κοινωνία, είναι μέσω της επιστήμης, των μαθηματικών και της έρευνας.
Βρείτε τον John στο Facebook
John Hardy & The Birds of Paradise
Dustbowl
Thee Holy Strangers
Simon Bloom
Robert Sin & The Huckleberries
Skal & Friends
