21/09/2021

Νότης Μαυρουδής: Πλάκα-Ηρώδειο, πενήντα χρόνια διαδρομής


Ο Νότης Μαυρουδής είναι ένας από τους πιο ευγενείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Είναι εξαιρετικός μουσικός, πλακατζής με τους φίλους του, πιστός φίλος, γλυκός με τα παιδιά των φίλων του, πόσο μάλλον με τα εγγόνια του, αυστηρός με την εξουσία, ονειροπόλος αλλά και πεισματάρης.

Την Πέμπτη 23 Ιουνίου θα παρουσιάσει τη διαδρομή του στο Ηρώδειο και εν μέσω προβών τον συναντήσαμε στο σπίτι του και μας μίλησε για την μουσική του διαδρομή, τη μουσική, το διαδίκτυο και όχι μόνο.
Ο Νότης όμως ήταν πάντα ένα πολιτικό ον και δεν διστάζει να μιλήσει έξω από τα δόντια για τη σημερινή πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση.

(ΓΚ) Από την Πλάκα μέχρι το Ηρώδειο πόσος δρόμος είναι;

Είναι μια διαδρομή τουλάχιστον 50 χρόνων. Λέω τουλάχιστον, γιατί στο Ηρώδειο θα γιορτάσω μια διαδρομή 50 χρόνων στη δισκογραφία αλλά πριν τη δισκογραφία προηγήθηκε ένα μεγάλο κομμάτι πολλών χρόνων σπουδής της κλασικής κιθάρας με μελέτη κλπ

Επομένως μπορώ να πω ότι είμαι εξήντα χρόνια μουσικός, από τα οποία 51 μέσα στη δισκογραφία.

(ΓΚ) Ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησες;

Το 1964, σε δισκάκι 45 στροφών. Το «Άκρη δεν έχει ο ουρανός», το οποίο έγινε και πολύ γνωστό τραγούδι.
Το δισκογραφικό ξεκίνημα έχει να κάνει με συγκυρίες.

Εμφανιζόμουν σε μια μπουάτ με τον Γιώργο Ζωγράφο, εκεί είχε έρθει ο διευθυντής της νεοσύστατης τότε «Λύρα», ο Αλέξανδρος Πατσιφάς. Μας πρότεινε τότε αμέσως να πάμε στην Columbia,  στον Περισσό. Πήγαμε την επόμενη μέρα. Αυτό ήταν το βάπτισμα του πυρός.

notis-001
Έκτοτε έκανα πολλά τραγούδια, μέχρι πριν από δύο χρόνια που έφτιαξα τον τελευταίο μου δίσκο.

Κι αναρωτιέμαι αν θα είναι ο «τελευταίος» όντως ή μπορώ να πω ότι είναι ο πιο πρόσφατος δίσκος μου;
Ήταν ένθετος μέσα στο βιβλίο που έγραψα με τίτλο «Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα» (εκδ. Γαβριηλίδης) ο δίσκος ήταν ένθετος στο πίσω μέρος του βιβλίου.
Αν σκεφτεί κανείς σε ποια κατάσταση βρίσκεται η ελληνική δισκογραφία, μπορεί να είναι ο τελευταίος μου δίσκος…
 

(ΔΣ) Δεν θέλουν οι εταιρείες ή το περιεχόμενο το δικό σου δεν ενδιαφέρει;

Σήμερα οι εταιρείες δεν κάνουν παραγωγή δίσκων, αναμασάνε το παλαιό τους υλικό. Δεν υπάρχουν καταστήματα δίσκων. Μόνο ελάχιστα στην Αθήνα. Δεν υπάρχει διανομή του δίσκου.

Πριν ακόμη από την οικονομική κρίση, οι εταιρείες είχαν μια κάκιστη πολιτική με δίσκους ευτέλειας, δίσκους του ποδαριού και προβολή δίσκων που το μόνο που είχαν να προβάλουν ήταν η «διασκεδαστική νύχτα». Ευτελίστηκε πολύ η δισκογραφία.
Πρόσθεσε φορολογία, βάλε και το διαδίκτυο που ο καθένας μπορεί να κατεβάζει ότι θέλει, όσο θέλει όποτε θέλει!

(ΓΚ) Λες ότι μπορεί να είναι ο τελευταίος σου δίσκος. Έχεις κάποιο τραγούδι στο συρτάρι, θα το έβγαζες μόνος σου στο διαδίκτυο, όπως κάνουν άλλοι καλλιτέχνες;

Δεν το έχω επιχειρήσει, δεν είναι εύκολη η παραγωγή ενός τραγουδιού.

Υπάρχουν πολλά γκρουπάκια που μπορούν και το κάνουν γιατί είναι μια ομάδα. Εγώ δεν είμαι ομάδα, είμαι μόνος μου. Πρέπει να συνεννοηθώ με τον στιχουργό ή με έναν κληρονόμο του στιχουργού ή του ποιητή.

Τώρα ας πούμε επεξεργάζομαι ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη, θα πρέπει να μιλήσω με τον κληρονόμο για τα πνευματικά δικαιώματα. Μετά θα πρέπει να συστήσω μια ορχήστρα για να το φτιάξω, να πληρώσω μια ορχήστρα.

Είναι μια ολόκληρη παραγωγή. Μετά πρέπει να συνεννοηθώ με τον ερμηνευτή-ερμηνεύτρια. Είναι πολλά που πρέπει να γίνουν. Και άντε και το ανέβασα.

Τι φαντάζεσαι; Θα τρέξουν οι χρήστες του διαδικτύου να ακούσουν Μαυρουδή-Σαραντάρη;


Το κοινό εξακολουθεί να είναι πολύ λίγο. Επειδή κάνω ειδικά πράγματα, δεν εχω τρόπο να τα προωθήσω με μια διαφήμιση. Κι αυτό που ανεβαίνει στο διαδίκτυο έχει ένα μηχανισμό προώθησης. Εγώ δεν διαθέτω τέτοιους μηχανισμούς. Και σαν κι εμένα υπάρχουν πολλοί  συνάδελφοί μου που ασφυκτιούν. Έχουν υλικό και δεν μπορούν να το βγάλουν.
Έχω ένα συρτάρι που κάθε τόσο βάζω μια παρτιτούρα μέσα του. Δεν ξέρω τι τύχη θα έχουν.
Αλλά με ενδιαφέρει να φτάσει στον κόσμο. Αυτός είναι ο προορισμός ενός τραγουδιού!

Για να ξαναγυρίσω λοιπόν στην αρχική ερώτηση:

Η διαδρομή Πλάκα – Ηρώδειο είναι πολύ μεγάλη, δύσβατη, (δεν είμαι δυσαρεστημένος γιατί κάποια τραγούδια μου μπήκαν στο στόμα του κόσμου, τραγουδήθηκαν). Ένα μεγάλο μέρος του υλικού μου δεν παίχτηκε στο ραδιόφωνο, μπορεί μόνο όποιος θέλει να το ανακαλύψει.

notis-006

(ΔΣ) Όμως όλο αυτό που περιέγραψες για την παραγωγή, δεν είναι και μονόδρομος; Μπορούμε να πούμε, έστω υποθετικά, ότι θα κάνουμε ένα βήμα πίσω; Κάποτε είχαμε το δίσκο, τώρα υπάρχει το ίντερνετ.
Και τα ραδιόφωνα, δεν προτείνουν παρά μόνο τα εμπορικά κομμάτια (εκτός κι αν κάτι το «επιβάλλει» ο κόσμος)

 

Αν βγεις έξω από την Αθήνα, δυσκολεύεσαι πολύ να βρεις ραδιόφωνα που παίζουν υλικό  σαν το δικό μου. Και δεν μιλάω μόνο για μένα. Δεν πρόκειται να παίξουν σε επαρχιακά ραδιόφωνα κομμάτια του Κηπουργού, ακόμη και του Αλκίνοου Ιωαννίδη ως νεότερου δημιουργού. Ίσως κάποιο του Ιωαννίδη να το παίξουν, αλλά τα ιδιαίτερα τραγούδια του δεν πρόκειται να ακουστούν.

Και τώρα που τείνει ολοκληρωθεί ο κύκλος των τραγουδοποιών της δεκαετίας του 80 (Μαχαιρίτσας, Θηβαίος και οι συν αυτώ) βγαίνουν όλο και καινούργιοι που είναι μόνο στο διαδίκτυο με έναν ήχο ελαφρό δήθεν ροκ … Όλη πλεύση του ελληνικού τραγουδιού έχει αλλάξει.


Μεταξύ αυτών και εγώ: όσοι είναι πεισματάρηδες που ψάχνουμε έναν στίχο ποιητή, με βάθος, συμβολισμούς, βαθύ λόγο, αυτοί είμαστε τα θύματα της αγοράς. Πάντα ίσχυε. Απλώς τώρα ισχύει ακόμη περισσότερο. Τώρα ισχύει απόλυτα!

Είμαι ένας από τους ανθρώπους που γράφουν τραγούδια. Ακολουθώ την εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού. Τώρα όλα είναι μέσα στην κρίση. Και την οικονομική, και την κρίση της δισκογραφίας και την κοινωνική.
Τώρα όλα έχουν να αντιμετωπίσουν το διαδίκτυο. Φοβάμαι ότι και το βιβλίο θα μπει σε αυτή τη φάση, αν και θα αργήσει περισσότερο.

Το έμαθα το διαδίκτυο, ενθουσιάστηκα, το χρησιμοποιώ, δεν είμαι τεχνοφοβικός. Το θεωρώ σπουδαίο εργαλείο δημιουργίας. Είναι όμως όπως το μαχαίρι: κόβει ψωμί κόβει και λαρύγγι.


Όλοι οι εισπρακτικοί μηχανισμοί πνευματικών δικαιωμάτων σε όλον τον κόσμο κάνουν συνεχώς συσκέψεις για να κατανοήσουν πώς θα μπορέσουν να ελέγξουν την αγορά του διαδικτύου. Κατά πολλούς ειδικούς αυτό είναι αδύνατο!
Όπως εδώ η ΑΕΠΙ εισπράττει από όλα τα νυχτερινά μαγαζιά και αποδίδει μερίσματα. Ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης, ο Νικολόπουλος έχουν πολύ μεγαλύτερο μέρισμα από εμένα, κι αυτό είναι δίκαιο.
Τώρα για να πάει κάποιος να εισπράξει πρέπει να έχει μαζί του δικηγόρο. Είναι πολύ περίπλοκο.
Άσε που υπάρχουν κι άλλοι φορείς που δεν εισπράττουν. Ας πούμε για παράδειγμα την ΕΜΣΕ (Ένωση Μουσικών Στιχουργών Ελλάδας) δεν μπορεί να εισπράξει από τη νύχτα.

Έχω ασχοληθεί χρονιά με το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων που δεν μπορώ να ανταπεξέλθω. Είναι τόσο δικηγορίστικα όλα, νόμοι, παραπομπές …

notis-002

(ΓΚ) Νότη από την κρίση στο τραγούδι, ας έρθουμε στην καθημερινή κρίση που ζούμε. Πώς βλέπεις εσύ την «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση.

Θέλω να μιλήσω, αλλά θα κάνω κι εγώ ότι πάρα πολλοί άνθρωποι κάνουν και καταγγέλλουν την «πρώτη φορά αριστερά» που δεν έχει και κανένα νόημα το σύνθημά της.

Δεν μιλάμε για μια αριστερά. Δεν έχει στοιχεία αριστεράς αυτό που υπάρχει στην εξουσία. Και δεν έχει στοιχεία αριστεράς γιατί όλο το σώμα της κυβερνώσας αριστεράς είχε φτιάξει μια αντιπολίτευση του ποδαριού, δεν είχε καταλάβει το τι γίνεται και ανέλαβε την εξουσία με κάποια οράματα ιδεαλιστικά που είδε ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν.

Πιάστηκε στον ύπνο αυτή η –τότε- αντιπολίτευση. Ανέβηκε στην εξουσία γιατί ο λαός είχε ανάγκη από μια αλλαγή, είχε ανάγκη να πιστέψει σε κάτι κι εκεί βρέθηκε ο «τύπος αυτός», ο «ακατανόμαστος» ο οποίος είχε όλη την  άνεση και την ευκολία να δηλώνει πολλά ψέματα, να τάζει πολλά ψέματα με αποτέλεσμα να γίνει συμπαθής στον κόσμο και να τον ψηφίσουν.


Από την εκλογή  του κι έπειτα όλο το πράμα «κρολάρει» πέφτει. Να πέφτει και να απαξιώνεται και η πολιτική.

Για την απαξίωση της πολιτικής σήμερα έχει ευθύνη κι αυτή η «πρώτη φορά αριστερά» διότι έχουμε τρελαθεί να κρατάμε σημειώσεις από γκάφες που συμβαίνουν καθημερινά.  Έτσι απαξιώνονται οι πολιτικοί, απαξιώνεται ο πολιτικός λόγος και εν τέλει απαξιώνονται οι πολιτικές ιδέες.

(ΔΣ) Ο κόσμος που είχε ανάγκη να πιστέψει πιστεύεις ότι βρίσκεται σε μια φάση ήττας;

Η κοινωνία έχει ηττηθεί απόλυτα! Γι’ αυτό βλέπουμε κι αυτό το χάλι: αμέτρητοι άνεργοι, άστεγοι, νεόπτωχοι, εξαντλημένοι πολίτες. Εγώ βλέπω κουρασμένους πολίτες. Παρατηρώ ένα πρόωρο γήρας λόγω αδιεξόδου.

Όταν σε έναν 25αρη, 30αρη του αφαιρείς τη δυνατότητα να ζήσει μόνος του, να φτιάξει οικογένεια, να οραματιστεί αυτό που είναι φυσιολογικό για έναν νέο άνθρωπο, αυτός ο πολίτης είναι κουρασμένος, είναι ηττημένος.
Δεν βλέπω κάποια λεπτομέρεια που να με κάνει να πω: α, λόγω αυτού του γεγονότος η κοινωνία μας πρέπει να είναι αισιόδοξη.

Πού να στηριχτούμε για να αισιοδοξήσουμε;

Είμαστε σε μια κακή συγκυρία. Σε ένα παγκόσμιο τοπίο. Ακόμη και στην Ευρώπη που μαζί με την Αμερική είναι σε καλύτερη κατάσταση από άλλα μέρη του κόσμου.


Εγώ ειμαι παίδι μετά τον πόλεμο. Δεν πρόλαβα ούτε τον πόλεμο, ούτε τους εμφύλιους – λόγω ηλικίας- ένιωθα όμως ότι μετά από αυτά ερχόταν κάτι.

Γι’ αυτό η δεκαετία του 60 ήταν μια δημιουργική δεκαετία που παραμένει και σήμερα σημείο αναφοράς: ξέσπασαν οι ποιητές, εκτονώθηκαν οι συνθέτες, οι ζωγράφοι, οι συγγραφείς. Και η Ελλάδα μπήκε σε αυτή  τη δημιουργία. Μετά βεβαίως. Η Ελλάδα ακολουθεί πάντα. Μας βοήθησε ας πούμε ιδεολογικά ο πόλεμος τους Βιετνάμ. Ο μικρός που κέρδισε τον γίγαντα. Θυμάμαι πολύ καλά ότι η ήττα των αμερικάνων που έφευγαν με τα ελικόπτερα μας έβγαλε όλους στους δρόμους, από τη χαρά μας.
Το μήνυμα ήταν  ότι κάτι καλύτερο έρχεται.

Από το 68 κι έπειτα ζούσα στην Ιταλία, επί Χούντας, με καλές συνθήκες ζωής. Όταν το 74 έπεσε η Χούντα ήθελα πάση θυσία να επιστρέψω στη χώρα. Δεν με κράταγε τίποτα. Είχαμε γεννήσει στο Μιλάνο το πρώτο μας παιδί, και τα μαζέψαμε και γυρίσαμε πίσω στην Ελλάδα.
Δεν με ενδιέφερε να φτιάξω μια δουλειά για να γυρίσω, αλλά να είμαι παρών να βοηθήσω, να συμμετέχω στην προσπάθεια μιας χώρας που πήγαινε προς το καλύτερο. Σαν κι εμένα υπήρξαν πολλοί άνθρωποι.

(ΓΚ) Μετά την ήττα τι κάνει ένας άνθρωπος, μέχρι που μπορεί να φτάσει.

Σήμερα έχουμε ηττηθεί, όπως επί χούντας με ένα πραξικόπημα ηττηθήκαμε. Σήμερα με δημοκρατικές διαδικασίες έχουμε ηττηθεί.

(ΔΣ) Η Ευρώπη δεν χάνει το κεκτημένο της;

Ο κυνισμός είναι μια καλή λέξη για να χαρακτηρίσεις ένα σύστημα εξουσίας ακόμη και ένα δημοκρατικό σύστημα εξουσίας.  Εγώ δεν είμαι από αυτούς που θα πουν ότι  η σημερινή κυβέρνηση δεν λειτουργεί σε δημοκρατικό πλαίσιο. Λειτουργεί σε δημοκρατικό πλαίσιο. Τα …μικροπραξικοπηματάκια γίνονται βέβαια σε στιλ δηλώσεων, με συμπεριφορές στηριγμένες στον λαϊκισμό της πολιτικής, στηριγμένη σε μια επανάληψη μοντέλων αυταρχισμού που έχουμε δει στο παρελθόν.

Γι’ αυτό ο λόγο η ήττα του έλληνα πολίτη, είναι μεγάλη. Είμαστε πολύ μακριά από το φως στο βάθος του τούνελ.


(ΔΣ) όλο αυτό δεν δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας που θέλουν εκτόνωση;

Εγώ πιστεύω ότι αν δεν είχε έρθει ο   ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, αυτή η έκρηξη λόγω της ασφυξίας θα είχε έρθει. Η κυβερνώσα αριστερά αποσυμπίεσε όλη την αυτή την κατάσταση και νιώθω ότι ο κόσμος έδωσε μια αναβολή σε αυτήν την έκρηξη. «Άσε να δούμε τι θα γίνει …μετά»

(ΓΚ) Εσύ ήρθες, μας είπες, με λαχτάρα στην Ελλάδα. Σήμερα, θα παρότρυνες τα παιδιά σου να φύγουν για να έχουν μια καλύτερη τύχη;

Θα τους έλεγα να μείνουν να παλέψουν. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πολύ μεγάλο δυναμικό. Δεν μπορώ να πω στον γιο μου τον Χάρη που είναι ηθοποιός να πάει να δουλέψει στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο. Αφού το μεγάλο εργαλείο του είναι η γλώσσα, δεν θα μπορούσα να του πω σήκω και φύγε και γίνε γκαρσόνι στο εξωτερικό. Εδώ, να μείνει και να παλέψει, όπως και το κάνει.

Η κόρη μου έχει δύο παιδιά, όπως και ο γιος μου. Και ο άντρας της είναι ηθοποιός επίσης Δεν μπορώ να τους δώσω μια τέτοια συμβουλή λες και είναι μόνοι τους. Δεν μπορεί εύκολα να φύγει στο εξωτερικό κάποιος που έχει παιδιά.

Έχει δικαίωμα να μη φάει, να κοιμηθεί στο παγκάκι, δεν μπορεί να όπως να επαιτεί στους δρόμους με τα παιδιά του.

Αν ήταν νεότερα, κι αυτό το πιστεύω και εκτός κρίσης είναι καλό να δοκιμάζει κανείς την τύχη του και έξω από τη χώρα.

notis-07

(ΓΚ) Ας έρθουμε τώρα στη συναυλία του Ηρωδείου. Πέμπτη 23 Ιουνίου το βράδυ. Τι θα ακούσουμε;

Στο Ηρώδειο το κοινό θα παρακολουθήσει την πενηντάχρονη διαδρομή μου, μέσα από την παρουσίαση των τραγουδιών, 35 ζωή να ‘χουνε. Θα είναι ενδεικτικά από τα πρώτα μου, τα ενδιάμεσα, τα μετέπειτα και τα τελευταία. Αυτή η διαδρομή θα φανεί μέσα από την παρουσίαση των τραγουδιών.

Οι παλαιότεροι τραγουδιστές που είχαν πει τα τραγούδια μου, ο Γιώργος Ζωγράφος, η Σούλα Μπιρμπίλη, ο Πέτρος Πανδής, ο Αλέξης Γεωργίου δεν τραγουδάνε πια. Ο Ζωγράφος λείπει από τη ζωή και οι άλλοι για δικούς τους λόγους δεν τραγουδάνε πια, έτσι έβαλα νέο αίμα.

Οι επτά τραγουδιστές που θα δείτε στο Ηρώδειο κουβαλάνε μαζί τους τέτοια εμπειρία και τέτοια ερμηνευτική δεινότητα που ξέρουν να εισδύουν μέσα στο τραγούδι που να το αποδίδουν με δικά τους μεν στοιχεία αλλά σεβόμενοι το υλικό.

Ο Μίλτος Πασχαλίδης είναι τόσο διεισδυτικός ερμηνευτικά και φωνητικά στα τραγούδια μου που κάθε φορά μένω εντυπωσιασμένος!

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένας καλλιτέχνης που όπου βάζει το χεράκι του δίνει μια υπόσταση και μια διάσταση πολύ – πολύ ενδιαφέρουσα.

Η Νένα Βενετσάνου είναι επίσης μια ερμηνεύτρια με πολύ βάθος και θα το διαπιστώσει ο κόσμος αυτό, εξάλλου είναι γνωστή γι’ αυτό το βάθος το φωνητικό και το ερμηνευτικό.

Η Μελίνα Κανά είναι  πάνω από όλα κι αυτή ερμηνεύτρια που έχει αναδείξει ένα τραγουδιστικό ύφος που λέγεται το «υφος του τραγουδιού της Θεσσαλονίκης» το βυζαντινολαϊκό του Μάλαμα ας πούμε. Μια πλευρά του σύγχρονου λα¨κόυ τραγου΄διού με πολλά  βυζαντινά στοιχεία μέσα. Έχει αμανέδες, έχει κλίμακες, δρόμους. Είναι δεμένη με την παράδοση. Φαίνεται στα τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου που αναδεικνύει πολύ έντονα αυτό το «ύφος».

Η Μόρφω Τσαϊρέλη, είναι μια πολύ καλή ερμηνεύτρια, λαϊκή τραγουδίστρια

Η Φωτεινή Βελεσιώτη που έκανε την έκπληξη, να βγει στο κουρμπέτι το δικό μας σε μεγάλη ηλικία και να αναδειχθεί σε μια πολύ καλή ερμηνεύτρια, πολύ ζεστή, πολύ μεστή. Κι αυτό δεν το άφησε ο κόσμος να πέσει κάτω γι’ αυτό και έχει μεγάλη επιτυχία σε κάθε εμφάνισή της.

Η Αναστασία Μουτσάτσου, που συνεργάζομαι πολύ στενά μαζί της, γιατί είναι μια φωνή που ξέρει να ελίσσεται μέσα στα τραγούδια και να μπαίνει μέσα σε αυτό που ζητάει ένας συνθέτης.

Παράλληλα έχουμε μια παιδική χορωδία, νεανική όπως ονομάζεται, με εβδομήντα παιδιά από επτά έως 13 ετών, η «Χορωδία του Αθηναϊκού Ωδείου» με έδρα στη Νέα Σμύρνη.


Είναι πολλά τα «εργαλεία» δουλειάς γι’ αυτή τη συναυλία και έχουν συνδυαστεί με την ορχήστρα την οποία δουλεύει και θα διευθύνει ο Γιάννης Παπαζαχαριάκης, παλιός μου μαθητής και έμπιστός μου άνθρωπος και φυσικά ο Γιώργος Τοσικιάν που είναι ο συνεργάτης μου με τον οποίο παίζουμε μαζί, έχουμε κάνει ένα κιθαριστικό ντουέτο και δίνουμε συναυλίες.

Τέλος σε ένα τραγούδι η Μιρέλα Πάχου θα παίξει ακορντεόν με τον Μίλτο Πασχαλίδη – είναι το δεξί χέρι του Μίλτου στις συναυλίες του.

Έχουμε πολλά να δείξουμε στη σκηνή. Στόχος είναι αυτή η διαδρομή. Τα πιο ενδεικτικά, χαρακτηριστικά τραγούδια μου από το 1964 μέχρι σήμερα.

Τα τραγούδια μου έχουν φτιαχτεί όλα με βάση την κιθάρα. Δεν γνωρίζω άλλο όργανο. Με την κιθάρα σκέφτομαι, με την κιθάρα δρω, πάνω στην κιθάρα γράφω.

Ανεξάρτητα αν μετά προστίθενται κι άλλα όργανα. Οι συναυλίες μου είναι μόνο για δύο κιθάρες. Οπότε το «χρώμα» αυτό θα κυριαρχήσει στη συναυλία του Ηρωδείου.

Είναι αυτό που θα μπορουσαμε να πούμε …περισσότερη κιθάρα δεν γίνεται.

Είναι ο τρόπος για να αποδωθούν ηχοχρώματα που θα σεβαστούν το χώρο, τον ιερό αυτό βράχο. Θα είμαστε μέσα στην ατμοσφαιρά του Ηρωδείου.
Για να σεβαστείς το χώρο αυτό δε χρειάζεται να παίζεις μουσική αρχαίας τραγωδίας μονο, μπορείς και με σύγχρονα μέσα, με σοβαρή αντιμετώπιση να είσαι μέσα στο τοπίο.

 

Γιάννης Καφάτος – Δημήτρης Σούλτας

 

 

Η συναυλία του Νότη Μαυρουδή στο Ηρώδειο θα γίνει την Πέμπτη 23 Ιουνίου
Ωρα έναρξης: 21:00
Προπώληση εισιτηρίων: Ταμεία Ηρωδείου, Public, βιβλιοπωλείο Ευρυπίδης,Reload Stores
Τιμές: € 35, 30, 25, 20, 10, 5 (ΑμεΑ, Άνεργοι, Φοιτητικά)

(Συνολικές Επισκέψεις 497, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1932 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

1 Comment on Νότης Μαυρουδής: Πλάκα-Ηρώδειο, πενήντα χρόνια διαδρομής

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*