«Η σελίδα έξι» του Σιδέρη Ντιούδη που διάβασα πρόσφατα – σχεδόν μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Αιώρα – είναι από εκείνες τις μικρές ανακαλύψεις που κάνεις και σε γεμίζουν χαρά.
Ένα βιβλίο για τον κόσμο των βιβλίων, αποτελούμενο από μικρές, πολύ μικρές ιστορίες που ανοίγουν μεγάλες κουβέντες στο κεφάλι του αναγνώστη.
Φαντάζομαι τι θα γίνει αν αποτελέσει το βιβλίο του μήνα σε μια βιβλιοφιλική λέσχη ( κι αυτό θα μπορούσε να είναι μια «πρόταση» !!!)
Το βιβλίο «Η σελίδα έξι και άλλες μικρές ιστορίες» λειτουργεί σαν παγίδα. Τελειώνει γρήγορα, φυσικά λόγω της μικρής του έκτασης, όμως κάνει πολύ καιρό να φύγει από μυαλό του αναγνώστη. Τον παγιδεύει! Ίσως να μη φεύγει και ποτέ ο απόηχος των ιστοριών που διαπνέονται από μια τρυφεράδα κι έναν σεβασμό για το για κάτι τόσο μικρό και μεγάλο συγχρόνως, το βιβλίο.
Με αρκετές δόσεις μεταφυσικής διάστασης και μαγικού ρεαλισμού, οι μικρές ιστορίες του Σιδέρη Ντιούδη είναι αφορμή για μεγάλα ταξίδια. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τα καλά βιβλία που έρχονται στο δρόμο μας.
Η συνέντευξη που κάναμε, φυσικά περιστρέφεται γύρω από τα βιβλία, τους εκδότες, τους αναγνώστες αλλά και τον ίδιο – για να τον γνωρίσουμε καλύτερα!
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για ένα βιβλίο για τα βιβλία;
Δεν υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο πλάνο. Όταν άρχισαν να γεννιούνται στο χαρτί η μια ιστορία μετά την άλλη έστρεψα την θεματική πυξίδα γύρω από τα βιβλία. Τα οποία με εμπνέουν, με χαροποιούν, λειτουργούν ως αναλγητικό στην καθημερινότητα μου και όλο αυτό επιδίωξα να το μεταλαμπαδεύσω στις ιστορίες. Εν τέλει προέκυψε η σελίδα έξι και άλλες μικρές ιστορίες, όπου πρωταγωνιστές είναι οι άνθρωποι και η σχέση τους με τα βιβλία. Επιδίωξα σε αυτές η πραγματικότητα να συνυπάρχει αρμονικά με μεταφυσικές καταστάσεις.
Ποια ιστορία σε δυσκόλεψε περισσότερο;
Καμιά ιστορία από τις δεκαοχτώ που περιλαμβάνονται στην συλλογή διηγημάτων δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, διότι όλες τους ήθελαν τον χρόνο τους. Επέστρεφα συχνά σε ότι είχα ολοκληρώσει και αφαιρούσα, έως ότου έφτανα στο αρτιότερο δυνατό αποτέλεσμα. Αν και μικρή η έκταση των διηγημάτων, χρειάστηκα τέσσερα χρόνια για την ολοκληρώσω και το γεγονός αυτό δείχνει το μέγεθος της δυσκολίας.
Ποιος είναι ο αποδέκτης της «σελίδας έξι»;
Ο αποδέκτης της ομώνυμης ιστορίας που έδωσε τον τίτλο της συλλογής διηγημάτων είναι ο εαυτός μου. Πρόκειται για μια αναγνωστική ιδιοτροπία όπου πράγματι ο σελιδοδείκτης δεν πρέπει να μένει όταν διαβάζω σε σελίδα που έχει τον αριθμό έξι. Η συνέχεια στην σελίδα εξι.
Γιατί επιλέγεις τη μικρή φόρμα;
Η μικρή φόρμα είναι από μόνη της μια συγγραφική πρόκληση. Πρέπει με λίγες λέξεις που να αναπτύσσονται σε μια με δυο σελίδες να στήσεις μια ιστορία, που τίποτα δεν θα περισσεύει και τίποτα δεν θα είναι περιττό. Αυτή η λογοτεχνική έκταση μου ταιριάζει και με σαγηνεύει ταυτόχρονα. Να μπορείς να πεις πολλά με λίγα και βέβαια θεωρώ ότι έχει μεγάλη δυναμική που μπορεί να εκπλήξει ευχάριστα τον αναγνώστη.
Μίλησε μου για τη σχέση σου με τα βιβλία, τις λέξεις και τον εκδοτικό χώρο
Η σχέση μου με τα βιβλία είναι πολυεπίπεδη. Κατ’ αρχάς βιοπορίζομαι από τον χώρο του βιβλίου εδώ και πολλά χρόνια. Από την άλλη η επαφή μαζί τους πέρα από την επαγγελματική ενασχόληση είναι καθημερινή με την αφιέρωση όσων περισσότερων ωρών στην ανάγνωση. Ως εκ τούτου επιβάλλεται και είναι επιδίωξη μου να έχω όσο καλύτερη γνώση του εγχώριου εκδοτικού χώρου και όσων κυκλοφορούν ή πρόκειται να κυκλοφορήσουν. Η μάχη με τις λέξεις είναι προέκταση της δημιουργικής μου πλευράς και εσωτερική ανάγκη έκφρασης. Αποτέλεσμα αυτών οι λογοτεχνικές απόπειρες, όπως τα διηγήματα για τα οποία μιλάμε.
Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θεωρείς ότι είναι «υπεύθυνο» για την δική σου ενασχόληση με το γράψιμο;
Δεν θα έλεγα κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά συγγραφείς που με επηρέασαν και με επηρεάζουν ακόμη. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά τον Stefan Zweig, τον Franz Kafka, τον Edgar Allan Poe και τον Haruki Murakami.
Πώς σχολιάζεις την εκδοτική παραγωγή σήμερα;
Η σημερινή εκδοτική αγορά χαρακτηρίζεται από έναν μεγάλο πλουραλισμό. Υπάρχουν αμέτρητες επιλογές για κάθε είδους αναγνώστη. Από τα κλασικά και απαιτητικά κείμενα έως τα ανάλαφρα αναγνώσματα που έχουν ως βάση τους το ρομαντικό περιεχόμενο. Από τα βιβλία αυτοβελτίωσης έως τα βιβλία αναφοράς, που αναφέρονται σε ιστορικές περιόδους και σε επίκαιρα θέματα εκλαϊκευσης. Ως εκ τούτου υπάρχουν εκδοτικές προτάσεις για κάθε γούστο.
Πώς αντιμετωπίζεις τη συνθήκη: «πολλά βιβλία-λίγος χρόνος»;
Είναι πάντα ο μεγάλος προβληματισμός για όλους τους βιβλιόφιλους. Οι τρελοί ρυθμοί της καθημερινότητας, απορροφούν ένα μεγάλο μέρος του διαθέσιμου χρόνου μιας μέρας, αλλά πιστεύω αυτός/η που θέλει να διαβάσει θα ξεκλέψει κάποια ώρα για να το επιχειρήσει. Στην δικιά μου περίπτωση οι πρώτες πρωινές ώρες της μέρας είναι αυτές που αφιερώνονται στην ανάγνωση, χωρίς βέβαια να αποκλείω και όποια άλλη προκύψει.
Τι διάβασες πρόσφατα που σε ταρακούνησε;
Το βιβλίο της Irene Sola Τραγουδώ εγώ και το βουνό χορεύει. Μια λογοτεχνική ανακάλυψη που με συνεπήρε με την γλώσσα της και τις λογοτεχνικές αρετές του. Μου προσέφερε σπάνια αναγνωστική απόλαυση με τον μαγικό τρόπο που υφαίνεται η αφήγηση της ιστορίας.
Θέλω να μας πεις «ποιος είσαι» μέσα από πέντε βιβλία και τραγούδια.
Βιβλία: Albert Camus – Ο ξένος, Han Kang – Η Χορτοφάγος, Stefan Zweig – Επικύνδυνος οίκτος, Haruki Murakami – Σκοτώνοντας τον Κομαντατόρε, Ray Bradbury – Ο εικονογραφημένος άνθρωπος.
Τραγούδια: The Cure – In between days, Tindersticks – Let’s Pretend, Royksopp – Eple, Διάφανα Κρίνα – Αν το βρείς, Black Sabbath – Black Sabbath
Τι φοβάσαι και πώς καταπολεμάς τους φόβους σου;
Με φοβίζει η μη ύπαρξη της σωματικής και πνευματικής υγείας. Την καταπολεμώ με την αγάπη της συντρόφου μου και το χαμόγελο.
Γιάννης Καφάτος
