28/06/2017
www.e-shoes.gr

Κατερίνα Μαλακατέ: τη λογοτεχνία τη σκοτώνουν τα δήθεν

«Το σχέδιο» είναι ένα πολύ σκληρό βιβλίο γραμμένο από μια ευαίσθητη συγγραφέα.
Η Κατερίνα Μαλακατέ έχει πλάσει έναν εφιαλτικό κόσμο μέσα στον οποίο οι ήρωές της είναι ικανοί για τα πάντα – με ό,τι σημαίνει αυτό.
Δεν προτίθεμαι να αλλάξω τη λογική μου στην παρουσιάση των βιβλίων που διαβάζω για να πω λεπτομερώς την υπόθεση.
Στο μικρής έκτασης μυθιστόρημα της Κατερίνας Μαλακατέ, «Το σχέδιο» που κυκλοφόρησε στο τέλος Οκτωβρίου από τις εκδόσεις «Μελάνι», συμβαίνουν τόσα πολλά στην ψυχή και τη ζωή των ηρώων, αλλά και στη χώρα – αυτό δηλαδή που συμβαίνει σε όλους μας με καταιγιστικούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα πολιτικό μυθιστόρημα; Με τη λογική ότι όλα είναι politics ναι, αλλά οι περιπέτειες των χαρακτήρων –ηρώων είναι τόσο προσωπικές, που στο δικό μου μυαλό το «πολιτικό» του πράγματος πήγε σε πολύ δεύτερη μοίρα. Ήταν ένα εργαλείο.
«Το σχέδιο» είναι οι δαίμονες ενός συγγραφέα που «λακίζει» στα δύσκολα, της κόρης του που έχει να αντιμετωπίσει μόνη της μια αδυσώπητη και σκληρή πραγματικότητα, του πατέρα του συγγραφέα που …
Θα παραμείνω εδώ σε σχέση με την υπόθεση. Διαβάζοντας τη συνέντευξη νομίζω ότι θα μπείτε λίγο ή πολύ στο κλίμα του βιβλίου.

«Το Σχέδιο» διαβάζεται με μια ανάσα, που άλλοτε είναι ράθυμη, παραδομένη, άλλοτε ασθμαίνουσα-λαχανιασμένη-κηνυγημένη, κι άλλοτε ρόγχος. Όπως ακριβώς κινούνται οι ήρωές της Κατερίνας Μαλακατέ.

 

Κατερίνα, εσύ κινείσαι βάσει «σχεδίου» ή αφήνεις περιθώρια αυτοσχεδιασμού στη ζωή σου;

Είμαι άνθρωπος αυθόρμητος και παρορμητικός. Σπανίως μου «βγαίνει» κάτι αν το έχω σχεδιάσει για καιρό. Μοιάζουν οι ιδέες να δουλεύουν μέσα μου κάπως άναρχα και ξαφνικά να αλλάζω τα πάντα με μια κίνηση. Στο μόνο που έμεινα πιστή όλα αυτά τα χρόνια ήταν το γράψιμο. Το γράψιμο, βέβαια, ενέχει από μόνο του το στοιχείο του απρόβλεπτου, της έκπληξης. Μου αρέσει το πρόγραμμα στην καθημερινότητά μου, για να έχω την ευχέρεια να το τινάξω στον αέρα 

Πόση Κατερίνα υπάρχει στους ήρωες του «Σχεδίου» ή είναι χαρακτήρες που συνέθεσες από παρατήρηση και εμπειρίες σου;

Αυτό είναι μάλλον ένα μυθιστόρημα ιδεών και πλοκής, οπότε οι χαρακτήρες προέκυψαν για τις ανάγκες της συγκριμένης ιστορίας. Όμως όσο κι αν θέλει κανείς να αποστασιοποιηθεί, πάντα στοιχεία δικά του παρεισφρέουν στους ήρωες του. Παραδόξως, πιο κοντά μου από άποψη χαρακτήρα είναι ο πατέρας, ο Χάρης, ο συγγραφέας που αυτομόλησε στο εξωτερικό μόλις είδε τα σκούρα.

Οι ήρωες του βιβλίου σου κυκλοφορούν ανάμεσά μας (αν ναι πού τους «συναντάς»;)

Οι ήρωες του βιβλίου μου κυκλοφορούν ανάμεσά μας με σιγουριά. Ξέρω καλά την νεαρή πρωταγωνίστρια μου, είναι πληγωμένη από την κατάσταση της οικογένειάς της και την αδιαφορία του πατέρα της. Ξέρω και τον παππού της, είναι ο «μέσος άνθρωπος», αυτός που πέρασε την ζωή του συμβατικά, όπως έπρεπε, που έκανε το «καλύτερο που μπορούσε». Ο συγγραφέας μου έχει στοιχεία από πολλούς του σιναφιού μας, και δικά μου.

Διαβάζοντας «Το Σχέδιο» ως πατέρας πρέπει να σου πω ότι ταράχτηκα – και χωρίς διάθεση spoiler  σε ρωτάω: πώς αφήνεις σχεδόν αλώβητη την εικόνα της «μάνας» στο βιβλίο σου κι επιλέγεις να τσαλαπατήσεις  την πατρική εικόνα;

Είναι η αντιστροφή  της γνωστής εικόνας που έχουμε για τη σχέση κόρης-πατέρα- που συνήθως είναι στενή και σχεδόν ερωτική. Όταν μια τέτοια σταθερά καταρρέει, ο ψυχισμός του παιδιού δέχεται σοβαρό πλήγμα. Μέρος του βιβλίου είναι αυτή η διερεύνηση: αν και κατά πόσον τέτοιου είδους τραύματα μπορούν να επουλωθούν. Κι από τις δυο πλευρές.

Διαβάζεις περίπου εκατό βιβλία το χρόνο για το diavazontas. Πώς προλαβαίνεις με δύο μπόμπιρες;

Οι μπόμπιρες είναι συνηθισμένοι στην εικόνα της μαμάς που διαβάζει. Το διάβασμα είναι η διασκέδαση, η ψυχαγωγία, η ψυχοθεραπεία μου. Άλλοι λένε πως είναι το γράψιμο, εγώ αποφορτίζω όταν διαβάζω. Αν περάσει μέρα χωρίς διάβασμα, τη θεωρώ χαμένη. Αν αρχίσει με διάβασμα, τη θεωρώ αργία.  

Έχεις παρατήσει βιβλίο ή ψυχαναγκάζεσαι να τελειώσεις ο,τιδήποτε πιάσεις στα χέρια σου;

Παρατάω βιβλία με πολύ μεγάλη ευκολία πια. Όχι στις πρώτες σελίδες, πάντα δίνω ευκαιρίες. Αλλά οι ψυχαναγκασμοί τελείωσαν με την εφηβεία.

Οι έλληνες τελικά διαβάζουμε ή όχι; – ρωτάω γιατί οι αναγνώστες του diavazontas είναι μερικές χιλιάδες

Είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος. Οι Έλληνες διαβάζουν περισσότερο από όσο νομίζουμε. Παρόλο που το σχολείο δεν βοηθάει, οι καλές ιστορίες πάντοτε ήταν μέρος της ψυχαγωγίας των ανθρώπων. Η φαντασία είναι, εξάλλου, ο μόνος τρόπος για να ανταποκριθείς στην πραγματικότητα.

Αν τη μουσική τη «σκοτώνει» η πειρατεία, υπάρχει κάτι που «σκοτώνει» τη λογοτεχνία;

Τη λογοτεχνία τη σκοτώνουν τα δήθεν.

Οι άνθρωποι που γράφουν όχι γιατί έχουν ανάγκη να πουν μια ιστορία, αλλά για να μας αποδείξουν πως είναι κάποιοι.

Τη σκοτώνει το κύκλωμα, οι επαΐοντες, οι ελιτιστές, αυτοί που γλείφουν ο ένας τον άλλον, που δεν αφήνουν τις νέες φωνές να ακουστούν.

Στην εποχή της κρίσης, πώς πιστεύεις ότι μπορεί να επιβιώσει η λογοτεχνική παραγωγή;

Με καλά κείμενα, μεράκι και υπομονή. Βρίσκοντας καινούριους τρόπους για να επικοινωνήσεις αυτό που ξέρεις καλά: πως η ανάγνωση είναι λύτρωση. Με ανθρώπους που στηρίζουν την αλυσίδα παραγωγής του βιβλίου από αγάπη. Η εποχή των εκδοτικών οίκων-σούπερ μάρκετ πέρασε ανεπιστρεπτί. Κι αυτό είναι από τα καλά της κρίσης.

Χαρτί, ή τάμπλετ – Τυπωμένο βιβλίο ή ebook;

Είμαι πρωτάρα αναγνώστρια e-books. Μέχρι τώρα θα έλεγα με σιγουριά τυπωμένο βιβλίο, τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση του χαρτιού, το βιβλίο ήταν, είναι και θα είναι η καλύτερη τεχνολογία. Όμως η πρόσφατη εμπειρία μου, μου έδειξε πως ηλεκτρονικό και συμβατικό διάβασμα μπορούν να συνυπάρξουν. Δεν χρειάζεται να διαλέξεις. Μπορείς ανάλογα με τις ανάγκες σου να διαβάζεις και από τα δύο.

Τι σε ενοχλεί  όταν κυκλοφορείς στο δρόμο;

Με ενοχλούν τα σκουπίδια κι η αγένεια, ο τρόπος που αγνοούμε τον διπλανό μας, που τρέχουμε να προλάβουμε το λεπτό και χάνουμε την ώρα μας.  

Πώς αντιμετωπίζεις τους φόβους σου; Φοβάσαι;

Υπήρξα ένα φοβητσιάρικο παιδί, χρειάστηκε να αντιμετωπίσω τους φόβους μου από πολύ μικρή. Συνεχίζω να φοβάμαι, αλλά δεν έχω πια φοβίες. Αυτό είναι αποτέλεσμα ενηλικίωσης και λογικής επεξεργασίας.

-Τι διαβάζεις αυτή την …ώρα (γιατι το "εποχή" δεν μετράει σε σένα)

Διαβάζω τα «Τρία στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς» του Φίλιπ Ντικ. Μετά θα διαβάσω τις «Φωνές του Ποταμού Παμάνο» του Ζάουμε Καμπρέ

έχεις ένα βιβλίο που αποτελεί το καταφύγιό σου, που ανατρέχεις σ' αυτό σε λύπη ή χαρά που λένε;

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες με συντροφεύει σχεδόν σε όλες τις αγρύπνιες μου.

Γιάννης Καφάτος

Την Κατερίνα Μαλακατέ μπορείτε να την ακούτε στο amagiradio.com κάθε Κυριακή 18:00-20:00 και να την συναντάτε στο βιβλιοκαφέ Booktalks

Το Σάββατο 5 Νοεμβρίου, η Κατερίνα και οι εκδόσεις Μελάνι θα κάνουν το πάρτι για την παρουσίαση του βιβλίου στο Booktalks, στο Παλαιό Φάληρο

to-sxedio-party-viewtag

www.e-shoes.gr
Dreamy Whispers - Locked out of Heaven - η Cover μπάντα του tivitter (video)
T-shirt Stories: απορίες Κυριάκου παιδεύουσι Τσίπρα

Σχετικά Άρθρα

mm
About Γιάννης Καφάτος 516 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες αλλά πήρε πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

%d bloggers like this: